1. YAZARLAR

  2. Cem Kar

  3. “Baba bizde McDonald’s neden yok?”
Cem Kar

Cem Kar

Havadis
Yazarın Tüm Yazıları >

“Baba bizde McDonald’s neden yok?”

A+A-

Yıllardır oğluma (8 yaşında) verdiğim sözü nihayet geçtiğimiz günlerde gerçekleştirebildim.

Çocuk çok fazla kar görmese de -ki sanırım filmlerden etkileniyor veya soyadımızdan kaynaklanıyor- karla oynamayı çok seviyor. Benim verdiğim söz ise onu karla onayabileceğimiz bir yere götürmekti. Yıllardır bu hayalimizi belirli sebeplerden dolayı gerçekleştiremedik. En nihayetinde geçtiğimiz günlerde İzmit Kartepe’de bu amacımıza ulaştık. Eğlenceli, yorucu ve bir o kadarda keyifli vakit geçirdik. Ve hatta birbirimize attığımız her kartopunda sanki yılların acısını çıkartıyorduk. Bunun yanında oğlumun benimle neden bu kadar karla oynamayı istediğini kafama attığı onlarca kartopundan sonra anlayabildim. Zira kartopuyla onamanın en keyifli kısmı da budur, birbirine özgürce bir şeyler atma fırsatı yakalarsın. Bilirsin ki zarar vermez…

Her neyse keyifli kartopu maceramızın ardından birlikte alışveriş yapmaya gittik.

Asıl film o zaman başladı…

Bilmiyorum diğer çocuklar nasıldır ama benim oğlum alışveriş olayından hiç hoşlanmaz. Hatta hediye dışında kendisi gidip oyuncak almayı bile sevmez.

Alışveriş sürecimiz genelde “baba yeter hadi gidelim” şeklindedir. Yine aynı şekilde O “hadi gidelim” derken, ben ise ona bir şeyler alma telaşına girdim ve haliyle acıktık. Söz konusu alışveriş ise, yakınlarda bir yerlerde mutlaka McDonald’s olur ve “McDonald’s gibisi yoookJ” mantığıyla sağımıza solumuza bakarken hedefi gördük ve o yöne doğru hareket ettik. Yemeğimizi söyledik ve yemek yerken oğlumun sorduğu kritik soru beni bir hayli düşündürdü. Basit bir soruydu ama açıklaması bir hayli zordu…

McDonald’s’ın sürekli reklamlarını gören ve etkilenen oğlum, “Baba bizde McDonald’s neden yok?” diye sordu... Şimdi gel de açıkla çocuğa dünyanın bizi tanımadığını ve bu nedenle McDonald’s olmadığını uygun dille anlat bakalım…

Bu soruya elbette farklı şekillerde yanıt verebilirdim; geçiştirebilir, “büyüyünce anlarsın” diyebilir veya “Daha iyi ya oğlum, bu yemekler çok sağlıklı değil, biz daha sağlıklı besleniyoruz” şeklinde olumsuz durumdan çıkar sağlayabilirdim. Ancak yapmadım ve bu olayın ne kadar mantıksız olduğunu anlatmaya çalıştım. Anlatmaya çalıştıkça bu çocuğa bunu yaşatan dünya devletlerine ve bu işin sorumlularına öfkelendim.

Sonra aklıma, ağabeylerimiz, babalarımız, dedelerimiz, teyzelerimiz, nenelerimiz, annelerimiz geldi… Onlar 1963/1974 yılları arasında çocuklarına ne anlatıyordu? Düşündükçe canım yandı…

Sonra 1963/1974 çocuklarının anne, baba ve hatta dede, nene olduğu bugünü düşündüm. Bugün o günlerin çocukları evlatlarına, torunlarına ne anlatıyor diye sorguladım kendimi, daha çok canım acıdı…

Ardından, yarın benim oğlum kendi çocuğuna bu durum devam ederse ne anlatacak diye -akıl sağlığım için- düşünmemeye çalıştım.

Umarım onlar evlatlarına ülkelerinin sorunlarını değil, geleceğin güzel günler getireceğini anlatır. 

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.