1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. Baflılar hep buluşacaklar
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Baflılar hep buluşacaklar

A+A-

Arkadaşlar iyi bir organizasyon yaptılar.

Baflıları topladılar.

Kolay iş değil bu.

Pat deyince ahali istenilen şekilde toplanamıyor.

Üstelik bugünkü maddi imkânsızlıklar içerisinde bu daha da zorlaşabilir.

Ancak.

İşin içinde Baf, Baflılık, Baf ruhu ve Baflılar olunca iş değişir.

Oraya gidenler Baf’ı bulacaklarını biliyorlardı.

Yaklaşık 400 kişiydik.

Nitekim gidenler Mutallo’yu, Vikla’yı, Baf Kurtuluş Lisesi’ni buldular.

Kasaphaneyi, Göçmen evlerini buldular.

Toplananlar Aşağı Baf’ı, limanı, feneri buldular.

Kucaklaşanlar Kelbetri’yi, Kral Mezarlıklarını, Dere ağzını, Batık gemiyi buldular.

Kısaca Kıbrıs’ın kuzeyinin her yerine bilinçli bir şekilde serpiştirilmiş Baflılar, toplandıkları yerde Baf’ı buldular.

Kimisinin ak saçlarındaydı Baf, kimisinin yüzündeki çizgilerinde.

Toplandıkları yer düğün salonuydu.

Birbirlerini kucakladıkları yer Baf’ın çok uzağındaydı.

Yine de dün gece arkadaşlar Baf’ı kısa süreliğine de olsa yaşadılar.

Organizasyonu yapanlar güzel bir Baf sunumu hazırladılar.

Sunum Baflıların hep sevdikleri Cem Karaca’nın “Bu Son Olsun” ve “Ayrılık Günü” şarkıları eşliğinde başladı.

Daha sonra Hüseyin Irgat’ın güzel şarkısı ki gecenin en güzel şarkısıydı “Ben Baflıyım Güzelim” ile devam etti.

Ekranda ilk görünenler Baf’ın değişik bölgeleri idi.

Sonra Baf’ın karakterleri, kültürü, sosyal yaşamı ile devam etti.

Baflılar duygulandılar.

Tekrar sarıldılar.

Aytaç Sönmez güzel sunumuyla geceyi açtı.

Ardından eskimeyen, duayen sunucu Hüseyin Kanatlı mikrofonu aldı…

Nefesler tutuldu.

Hep gurur duyduk Baflı oluşundan.

Plak yarışı programını da unutmadık, onu unutamadığımız gibi.

Lisede üzerimizde emeği büyük olan hocalarımızın fotoğrafları geçerken bir başka duygulandık.

Saygı ile hepsini yeniden andık

 Baf’ın simgesi olmuş, emek vermiş insanlar, tek tek alkışlar arasında, bir kez daha hatırlandılar.

Böyle bir birliktelik ve böyle bir sevgi hangi şehrinde vardı ki Kıbrıs’ın?

Nerelisin, diye sorulduğunda her Baflı önce “Baflıyım” der, sonra köyünü söyler.

Hâlbuki başka şehirlerde durum bunun tam tersidir.

Bilerek böldüler Baflıları, çünkü birlikteliklerinin büyük bir güç olabileceğini anladılar.

Böldüler ama ruhunu öldüremediler.

İşte bu noktadan bakılınca da böylesi buluşmaların önemi bir kez daha anlaşılıyor.

Ayaküstü sohbetlerde Baf’ta yaşananlara dair daha önce bilmediğimiz yeni şeyler öğrendik.

Bir başka yazıda bunlara da değinirim.

Baflılar yine buluştular ve bu sevgi olduğu sürece hep buluşacaklar.  

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum