1. YAZARLAR

  2. Dr. Nazım Beratlı

  3. Batsın bu dünya!
Dr. Nazım Beratlı

Dr. Nazım Beratlı

Haberdar Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Batsın bu dünya!

A+A-

Bugün Nihilizm’den bahsetmek istiyorum…

Tarihin her döneminde varlığını sürdürdüğünü biliyorum.

Bu bakımdan, bütün modern izm’lerden eski ve kökü çok daha derinlerdedir.

Belki de Hasan Sabbah’ın Alamut Kalesi Haşhaşin’lerine kadar gider diyecektim ki birden, aklıma Mazdek zamanında İran’da da olduğu, yâni islâm ve hatta hristiyanlık’tan da eski olduğu geldi.

Bilimsel bir söylemle ele almak gerekirse, tarihsel süreçte ortadan kalkmakta olan toplumsal sınıf veya katmanlara ait bazı bireylerin, kendilerinin tarihsel toplumsal varlığı ile birlikte, her şeyi de ortadan kaldırma girişimidir, diyebiliriz.

Gelmekte olan yok oluşa karşı, derin melankolik bir ruh hali ile hiçbir şeyi beğenmeme, sürekli kendinden ve yoldaşlarından başka herkesi ve her şeyi haksız ve yanlış görme, giderek kutsanmış bir kendinden geçme ile, yalnız düzeni değil, toplumu ve var olan her şeyi de yıkma isteği. 19.yy sonu, 20.yy başları Rus nihilizmini, örnek verebiliriz.

Teorik olarak Anarşizm’in nihilist bir özelliği olup olmadığı tartışılabilinir. Blanqui’nin, Proudhon’un, ya da Bakunin’in metinlerinde, böyle bir eğilim var mı yok mu farkında değilim.

Özellikle Bakunin’de yok gibi geliyor bana…

Ama anarşistlerin kendilerinde var!

Oturduğun yerden, kimseyi beğenmemekle, en aydın, en ilerici, en devrimci gibi görünüyorsun ama aslında hiçbir şey yapmıyorsun.

Ne toplumun ilerlemesine katkın var, ne de ortadan kalkacak endişesini taşıdığın tarihsel, toplumsal kategorinin, tarih önünde direnmesine!

Bu bakımdan, günümüzde nihilist ruhsal halin söylem aşamasında duranlar, düzenden nemalanmanın bir yerinde, memnuniyetsiz, pasifist bir söylemle, kendi kendini tatmin eden bir küçük burjuva aydının, çerçevesini çizerler.

Bir kısım küçük burjuva yarı aydının bu kimseyi beğenmeme, tarih kadar eski olan “ölümsüzlüğün sırrını keşfetmiş adam” pozlarına girme, kendini toplumdan da akıllı gösterme, kendi kendini kutsama hali, özünde bakarsanız, bütün bir hayatı kendi ruhu ile yüz yüze, toplum dışında, kendi kendine yaşamaya dayalı bir derin pasifizmin ta kendisidir.

“ Hiçbir şey olmaz”, “Büyük güçler, izin vermez” gibi söylemleri, bu çerçevede değerlendiririm.

Yok olacağından korktuğun şeyin, bir nefes daha alabilmesi için ne ürettin?

19.yy’da makineleşme üretime egemen olmaya başladığı zaman, bazı işçi “önderleri” emeğin haklarını koruyabilmek için, makinelerin kırılması lâzım geldiğini ileri sürmekteydiler. Çünkü bir makine, on işçinin işsiz kalması demekti.

Oysa, “ Toplumsal ilerlemeye karşı çıkılarak, ilerici olunamaz”!

Onun gibi, “Hiçbir şey olmaz” diye diye, statükonun devam etmesi ile değiştirilmeye çalışılması arasında tarafsız kalınarak aslında mevcut olana hizmet edildiğini fark etmek için, insana feraset gerekmiyor.

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.