1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. CTP ne olmak istiyor?
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

CTP ne olmak istiyor?

A+A-

Gün ağardıktan sonra perdeleri açtım.

Hava, düne nazaran daha maviydi.

Bulutlar göç etmişlerdi, kim bilir nerelere...

Onlar dolaşıp duruyor olmalıydılar.

Çünkü yağmamıştı ama gün boyu havada asılıydılar. 

Dışarıda arabalar geçiyordu.

Bir arabanın egzozu patlaktı, “vooor” diyerek uzaklaştı...

Bir çocuk annesine bağırdı.

Annesi, kısık sesle kulağına eğilerek bir şeyler söyledi.

Bakkal, onlara bakıp güldü.

Ayakkabıcı, ayakkabıları sokağa taşıyordu.

Gün sıradandı.

Haftanın başındaydık.

Kimisi hafta başı sendromu diyerek bunalıma girer, kimsi gün sayar bir yerlere ulaşmak için.

Kimine geçmeyen haftalar kimine göre uçuyordu.

Haftalar günleri kovalarken, işte bir ay daha gitti.

Ve bu ay yılın ortasıydı.

Demek ki bir yılın daha gitmesine yarım kaldı.

Düne kadar bugün yoktu oysa.

Bugünün ne getireceğini bilmezdik.

Yaşanmamışları bilmek imkânsız bu yüzden...

Tahmin var.

Adam gökdelenden düşerken düşünüyor ya...

“En azından hala yaşıyorum” diye.

Kim bilir belki bir branda.

Belki bir fırtına alıp savurur hayata.

Bir şey bitmeden bitmiş sayılmaz...

Dün seçimleri tahmin ederdik ama sonucunu bilemezdik.

Yazmadık o yüzden.

Ancak beklenen oldu.

Ve referandumdan “hayır” çıktı.

Dikkat.

Seçim dedim, belediyelere girmedim.

Çünkü belediyeler sorunumuz değil.

Elimiz ateşte yanarken kıçımızın nerede olduğunu kimse düşünemez.

Önce yangın söndürülmeli.

CTP önce ne yapmak istediğine karar vermeli.

Kendi ideolojisini ortaya koymalı, arkasında durmalı.

Arkasından giden kitleye yaptıklarını izah edebilmeli.

Nedir Kıbrıs konusundaki düşünceleri anlatabilmeli.

Ya çözüm ve bağımsız bir Kıbrıs’tan yana, ya da statükonun kuyruğunda KKTC’yi yüceltmeye çalışan 

bir parti olacaksın...

Dışarıdan seyyar satıcının sesi duyuldu.

Karpuz muydu sattığı, domates, patlıcan mı anlayamadım.

Bakayım dedim, belediyenin çöp arabası geldi, “gar gar gar” durdu tam pencerenin dibinde...

Ve o an... 

Camiden bir sela sesi duyuldu.

Hoca okurken biraz duyguluydu.

Ya tanıyordu öleni, ya da ne bileyim işte öyleydi.

Ve sessizlik...

Düne kadar, kimse, kimsenin ne olacağını bilemezdi.

Giden belki genç, idealleri olan biriydi.

Belki yaşayıp yaşamadığını bilemeyecek kadar bilinçsiz...

CTP dününü biliyor, yarınını bilemiyor.

Biz de bilemiyoruz.

Ama CTP yarın ne olmak istiyor...

En azından ona karar vermeli.

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.