Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

DÖNÜŞ YAZISI…

A+A-

Bir heves bir heyecanla geldim.

1974’ten bugüne yüzlerce yaşadığım duygu bu.

İlk yıllarda sadece feribot vardı.

İstanbul’dan 16 saat Mersin…

4–5 saat Mersin kordonunda ve parklarda yatarak bekleme…

10 saat feribot yolculuğu.

Ne biter ne iterdi…

Heyecansa haftalar öncesi başlardı…

Memleket bu.

Sonra uçak yolculukları başladı.

Acentelere gidip yer ayırtma.

Bilet alma.

İlk zamanlar gidiş dönüş biletlerine indirim vardı.

Bir giderken gidiş dönüş alırdım, bir de dönerken.

Onun gidişini bir sonrakinde kullanırdım.

Böylece bir yıl geçerli biletlerle, zam gelse de ucuza uçardım.

Heyecan hiç eksilmedi…

O gün neyse bugün de o.

Eksilmedi ama her gelişin dönüşünde hüzünler arttı.

Sebebi negatife değişimdi.

Hani “göz göre göre adam ölüyor, müdahale etsene doktor bey” gibi…

Ama ne müdahale edecek doktor ne müdahale edilecek imkân var.

Kangren olsa uzuv kesilir, hayat eksik de olsa devam eder.

KOAH desem birkaç yılda götürür, dertler biter.

Bu başka bir şey…

Başkalaşım başladı mı nereden geldiğini anlayamazsın.

İçin için kemirir, seni o gün bitirmez.

Yaşarsın uzunca.

Sonun kaçınılmaz olsa da ümit her zaman var gibidir.

Beklersin bir kurtuluş yolu.

Yeni tedaviler, yeni yollar.

Bir türlü gelmez.

Hasta organ atılsa bile diğer organlar sıradadır.

Tek tek kaleler düşer.

Ve günü geldiğinde nokta konur…

Bir heves bir heyecanla geldim.

Birkaç gün kaldım.

Ve dönüş bugün…

Her gelişimde heyecanlandım.

Dönüşümde ise hüzünlendim.

Yollar uzun ve zor olsa da memleket bu.

Ne parayla alınır ne değer biçilir.

Kokusu başkadır.

Dağları başka.

Yağmur yağışında bile bir başkalık vardır.

Değiştiremezsin.

O yüzden hiç anlamadım uzak ülkelerde para için çalışanları.

Dönmemeyi göze alanları.

Ve hayatı orada bitirmeyi…

Buna rağmen heyecanla gelişlerimde gördüğüm değişimlere kahroluyorum.

Bu gidiş iyiye değil.

Hep kötüye.

Lokantacı bile lahmacuncudan rahatsız.

Tarlada çalışanlar yabancı…

Arabaları kullananlar, asfaltları eskitenler…

Çoğu yabancı.

Hani bir memleketlime rastlasam sarılayım isterim…

O kadar yokuz yani.

Bugün bir sonraki dönüşün heyecanını yaşamaya başlayacağımın ilk günü.

Korkum dönüşte göreceğim yeni olumsuz farklılıklar.

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.