1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. Gazetecinin işten atılması gibidir...
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Gazetecinin işten atılması gibidir...

A+A-

Gazeteciyi işinden attılar.

“Güle güle” dediler ona.

O da gitti.

Kolay değil elbet, bir yere kök salmak.

Bir yerde tutunmak…

Bir ömrü oraya vermek.

Siz kendinizi bilseniz de karşınızdaki bunu bilecek mi?

Örneğin bizler…

Baf’ı her şeyin üstünde tutanlar…

Rüyalarına, günlerine, aydınlıklarına Baf’ı koyanlar.

Baf’a hala tutkulu olanlar…

Ki Baf hala bizim…

Ve Baf biziz.

Şak diye kapıya koydular, “güle güle” dediler.

Bir kısmı, “isteyerek geldik” dese de aslında içimiz kan ağlayarak kaçmıştık kuzeye.

Yabancısıydık buranın.

Bocaladık durduk yıllarca.

Kolay değil bir yeri kendinin bilmek, ona göre çalışmak.

Hiçbir şey aynı kalmaz…

Kalamaz hatta.

Çocuk oyuncakla oynarken hep öyle kalmayacağını herkes bilir.

Bir gün oyuncağı o getirip verecektir çocuklarına.

Ve çocukları kendi çocuklarına.

Kendinle iş yerini özdeşleştirmek zordur…

Bütünleşsen de sahte bir bütünleşmedir.

Kendi işin gibi çalışmak, oraya yapılan iyi şeylerle övünmek.

Çok var böyle tanıdık.

“İşim” der, işi ile ilgili yaptıklarını öne çıkartır.

Dersiniz ki iş kurdu, yürütüyor.

Bir müddet sonra tekrar karşılaştığınızda, yine “işim” der…

Yüzüne bakarsınız.

İşinin iyi gittiğini söyler, neler yaptığını anlatır.

Dinlersiniz; bir daha dinlersiniz.

Farklı iş.

-Ne iş, dersiniz…

-Başka iş, der.

Her girdiği yeri kendi işi gibi görenler faydalı kişilerdir oysa.

Hem kendine, hem iş sahibine…

Fakat iş sahibi çalışanının sivrildiğini görmesin.

Biraz fazla hak ettiğini düşünmesin.

Kaldıramaz.

“Kusura bakma”, der.

Bazı konuşmaları canımı sıksa da Haluk  Doğandur’u çevreciliği yönü ile seviyorum.

Dobra dobradır.

Hatta bir seferinde tam benim gibi konuşmuştu.

Şaşırmıştım.

“Kim ki KKTC, kim tanır onu” demişti...

Şaşırtmıştı.

Sonra…

Ameliyat, hastalık falan, üzülmüştük.

 

İşinden atılmış pat diye.

Patron, “kusura bakma” dedi…

Ve o işsizim demeye başladı…

Tıpkı bizim kendi evimizden kapıya konmamız, Baf’tan uzaklaştırılmamız gibi.

Tıpkı işimizi gücümüzü bırakıp, kuzeylere göç etmemiz gibi.

Şimdi Doğandur başka bir yerde iş bulacak.

Kendine ait olmayan bu topraklarda, kendi yeriymiş gibi çalışmaya devam edecek.

Ancak biz…

Diyebilecek miyiz Baf’ım…

Yine oraya dönüp, kendi evimizde, kaldığımız yerden devam edecek miyiz?

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.