1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. Halk o halk değil…
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Halk o halk değil…

A+A-

Kıbrıs insanını önce mükâfatlandırdılar…

Savaş sonrasında bizi nereye getirdiniz demesinler diye onlara mal verdiler…

Mal ne verenin, ne alanındı…

Veren şirin, alan mutlu oldu…

Sene 1974…

Her taraf yıkım, duman.

Hem Kıbrıslıtürklere hem Kıbrıslırumlara…

Yaşanan yıkımın arkasından kuzeye tıkılan halk dağılan dumanla ilk defa birbirini gördü.

İnanamadı…

O halk dumandan önceki halk değildi.

İlk defa görmüştü sanki…

İlk defa farkına varmıştı…

Dumandan önceki halk, bu değildi…

Dumandan önceki halk, açtı…

Zorluk çekiyordu.

Evine arpa ekmeği götürürken şükrediyordu, “bugün de doyduk” diye…

Elinde silahı vardı.

Umutluydu geleceğe dair…

Bir o kadar da kaygılı.

Çocukları, mesleği, tarlası, bahçesi…

Her şeyi vardı, işe yaramıyordu…

Çalıştırabilecek miydi bir gün…

Midesi açtı.

Elinde silahı vardı…

Sokaklarında kum torbaları…

Bir de camisi.

Cami çok eskiydi.

Bayramdan bayrama dua ediyordu orada…

Silahı başkaları göndermişti.

Silahı gönderenler ona cami de yapmışlardı din birleştirsin diyerek

Cami çok eskiydi.

Bayramdan bayrama duaya gidiyordu oraya.

Bayram namazı çıkışında halk görüşüyordu senede birkaç defa o yüzden…

Duman kalkınca gözlerine inanamadı…

O halk, o halk değildi.

Elinde silahı vardı dumandan önce.

Koşullar hazırlandıktan sonra silahı da zaten başkaları vermişti…

Koşular neydi?

Korku…

Can kaygısı…

Malını kaybetme korkusu…

Hepsini koruma ihtiyacı…

Silahı vardı elinde…

Bir de arpa ekmeği…

Silahlar eskiydi kullanılmıştı ama patlatınca patlıyordu…

El bombası da vardı üzerinde pimi olan.

Pimi çek patlasın.

Karşı tarafta da vardı aynılarından…

Aynı silah aynı silaha karşıydı…

Birinin arkasında ek güç olarak kilise, diğerinin cami…

Halk bayramdan bayrama ve pazardan pazara giderdi oralara…

Güç versin zafer onun olsun diye dua ediyorlardı…

Ne o kazandı, ne diğeri

Ne camiye edilen dualar kabul gördü, ne kiliseye.

İki yere giden de kaybetmişti savaşı…

Duman kalkınca gördü, bu halk, o halk değil…

İşgalcisi fazlasını cebine koyarken kendi kesesinden vermiş gibi yaptı ganimeti dağıtırken...

Kıbrıslıtürk mutlu oldu…

Duman dağıldı…

Gördü…

O halk, o halk değildi…

O ülke de 1974 öncesi ülkesi değildi..

Bir cami vardı, çimentoydu halkı birleştiren.

Şimdi her taraf cami…

Camiye gitti dua etti kaybetti…

Onu gördü dumandan sonra…

Şimdi daha çok cami yapılıyor daha çok duaya ihtiyacı olduğunu hissettirsin diye…

 Bugün…

Ganimetler para etmeyince halk etrafına bakındı.

Duman gitmiş gerçek ortaya çıkmış…

Cami gani…

 Halk zaten o halk değil…

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.