İpek Halim

İpek Halim

Star Kıbrıs
Yazarın Tüm Yazıları >

Hastane!

A+A-

Saat 08:30.
Lefkoşa’da hastanedeyiz.
Oldukça geniş bir park alanı var.
Girişteki heybetli basamakları çıkınca
Otomotik kapı ‘zırt zırt’ dedi açıldı.
İçerdeki hava dışarıya göre serin, durgun ve loştu.
Sanki farklı bir dünyaya giriş yapmıştık.

Çok geniş, yüksek bir salondaydık, artık.
O kadar büyük ki içinde bir araba, iki danışma,
2, 3 gurup bekleme alanı, panolar olmasına rağmen
hala daha at koşturtup, 15 araba daha yerleştirebilirsiniz.
O derece geniş bir mekan!
Böylesi kocaman bir mekanda varlığınızı ortaya nasıl koyarsınız acaba?
Vay be ne de küçükmüşüm diyerek
danışmaya yaklaşıp, adımızı söyledik.

Bizi doktora yönlendirdiler.
Uzun, geniş koridorlardan geçtik,
geniş, konuşan asansörlerden birine bindik.
Tekrardan kocaman, beyaz, koridorlardan geçtik...
İki kat yukarıya çıktık.
Camlı, yuvarlak sütunlu solanlardan geçip,
sonunda doktoru göreceğimiz alana kavuştuk.

Doktora gelene kadar hastanenin büyüklüğü beni etkiledi.
Buradaki kontrol sanki tamamen binadaydı.
Oldukça ferah, camlarla kesilmiş, geniş bekleme salonunda
doktoru beklemeye devam ederken
çevreye söylece bir baktım.
Burada, bu binada, cam tavanlarda, aşırı geniş salonlarda,
uzun koridorlarda, heybetli alanlarda, uzay teknolojisi hissini veren asansörlerde,
beni etkileyen şey... o şey ....neydi?
hem beğenmiştim. İşte budur. İyi bir hastane böyle olur dedim.
Hem de rahatsız olmuştum.
Bu bina bir güçtü. Güçü temsil ediyordu.
Ama nasıl bir güçtü bu?
Bana kendimi küçük hisseddirip kendi büyüklüğünü ilan eden
Beni ezip hakimiyetini haykıran bir binaydı/güçtü bu!

Burada doktorla, hemşireyle nasıl konuşacaktım?
Ya onlarda bina gibiyseler!
Kapı açıldı birinci doktoru gördüm.
Aynı his devam etti, Güç ve güçsüz taraflar kesin hatlarıyla haykırıyordu!
İkinci kapı açıldı diğer doktoru gördüm.
Elimi tuttu, omuzumu sıvazladı.
Bu sefer bina büyük, doktor yakındı.
Güç dengeleri yeniden kuruldu.
Sesim çıktı ve duyuldu.
Rahatladım.

Hastane teknolojik, son sistem, modern, güçlü olduğunu göstersin. Tamam. Bu güzel.
Ancak samimi ve huzurlu da olsun. Hastaların sesini duyurabileceği mekanlar olsun.
Umarım bu devin gülen bir yüzü ve sıcacık bir kalbi olur. Yoksa sadece bir dev olarak kalır.
İyi günler....

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.