1. YAZARLAR

  2. Aysu Basri Akter

  3. Kuzey Kıbrıs'ta 19 Bin aç çocuk
Aysu Basri Akter

Aysu Basri Akter

Yenidüzen Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Kuzey Kıbrıs'ta 19 Bin aç çocuk

A+A-

KADEM’in SOS Çocuk Köyü için yaptığı araştırmanın sonuçlarını dün de yine bu köşeden paylaşmıştım.

Rakamlar ürkütücü.

Hatta abartılmış bile gelebilir. Ancak sonuçta yapılan bir bilimsel anket çalışması. Mevcut duruma ilişkin bir fotoğraf ortaya koyuyor.

SOS Çocuk Köyü Müdürü Ahmet Akarsu bu çalışma yapılıncaya dek, genel duruma ilişkin ellerinde hiçbir verinin olmadığının özellikle altını çiziyor.

“En son 2003 yılında Mehmet Çakıcı’nın yaptığı araştırmaları veri olarak alıyorduk” diyor.

Düşünsenize, devlet dediğimiz bu yapının bir istatistik ve planlama dairesi var. Ancak veri toplayıp sağlıklı analizler yapamadığı için ihtiyacı olan herkes kendi verilerini kendi yaratmak durumunda kalıyor.

Buna sivil toplum örgütleri de dahil, Türkiye Yardım Heyeti de!

Daha önce yazmıştım ancak bir kez daha yinelemeyi özellikle istiyorum. Bugün DPÖ’nün güncel verilerine ulaşamayan Türkiye Yardım Heyeti kendi imkanlarıyla kendi veri tabanını oluşturmuş durumda.

Ve bunu çok az sayıdaki çalışanla yapıyor.

KADEM’in 2009 yılında 5 ilçede, 686 kişiyle yüzyüze yaptığı anket çalışmasında, ortaya çıkan en çarpıcı sonuç, Kuzey Kıbrıs’ta yaşayan çocuk nüfüsunun neredeyse yarısı, yani %50’sinin çeşitli risk faktörleri altında olduğunun ortaya çıkması.

Akarsu, yaklaşık 62 bin çocuktan 19 bininin yoksulluk sınırının altında olduğunu anlatıyor.

Bu çocukları aileleri ile birlikte sayarsak, neden çocukların %17’sinin aç kaldığını, düzenli olarak beslenemediklerini de anlamış oluruz.

Bu ülke 19 bin yoksul çocuğu taşıyabilir mi?

Araştırma çocukların %15.1’inin düzenli olarak günlük harçlık alamadığını ortaya koyuyor.

Araştırmaya göre, %9.2’si ders çalışabilecekleri bir ortama sahip değil.

%25.5’inin güvenli bir oyun alanı yok.

%7.9’u sokakta fiziksel saldırıya uğrarken, %8.2’si okulda fiziksel şiddete maruz kalıyor.

%24’ü genellikle 6 saatten fazlasını sokakta geçiriyor.

Bu rakamlar Kuzey Kıbrıs’a ait rakamlar gibi durmuyor değil mi?

Sanırım rakamları şüpheyle karşılarken, uzun zamandır Kuzey Kıbrıs’ta bir şehrin içinde bile başka şehirler, başka dünyalar olduğu gerçeğine yüz çeviriyoruz.

Bizim gündelik hayat içinde meşgul olduğumuz gündemler, nüfusun önemli bir bölümünü aslında hiç ilgilendirmiyor.

Şehrin bir tarafında eğitimin en can yakıcı sorunu özel derslerken, bir yanında, okula giderken, aç olan çocuklar var.

Bir tarafta gelişen teknolojinin çocukları esir aldığından şikayet ederken biz, ya da geleneksel oyunlarımızı kaybettiğimizden dem vururken, çok da uzak olmayan diğer taraflarda sokaklarda yalnız kalan ama bir oyun alanı olmayan çocuklar dolaşıyor.

Lefkoşa’nın bir tarafında mendil satan çocuklar, bir tarafında özel okullardan dönenler var.

Aradaki uçurum açılıyor.

Bugün aynı ülkede, Karpaz’ın gündemi ile Lefkoşa’nın gündemi iki ayrı dünya gibi farklı birbirinden.

Biz kaybettiğimiz doğadan ve hür eşeklerin katlinden bahsederken, onlar başka bir kavganın içinde, “eşek kadar kıymetimiz yok” diyorlar.

Bugün ülkede başkalaşan yapı giderek büyüyor.

Bunun bir an önce farkına varıp gerekleri konusunda irade ortaya koyabilmeliyiz. Bir ülkenin çocuklarının %17’si aç kalıyorsa, bunu reddettiğimiz her gün bu açlık daha da büyüyecek demektir.

Nitekim 2009’da yapılan bu çalışma bugün, 3 yıl sonra daha iyi veriler ortaya koymama olasılığı da yüksek.

Diyelim ki, bu rakamların hepsi yanlış.

Keşke olsa…

Tahayyül etmek bile sadece bir an düşünmek bile bir adım atılması için yeterlidir.

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.