Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Okkalı zam...

A+A-

Okkalı zam yapıldı elektriğe…

Halk isyan etti…

Hükümet başkanı zammı gereklidir diyerek savundu.

Muhalefet ise, “insaf” dedi.

Basın köpürdü…

Hacı, “Tek çare Türkiye” dedi.

Bakalım bu romanın sonu nereye kadar gidecek.

Rayları bir yere varmayan bu tren yolunda, tren nerede tarlalara dalacak.

Veya asfaltı belirsiz bu arabanın lastiği nerede patlayıp duracak.

Dün akşam arkadaşlar toplandık.

Keyifli bir geceydi.

Hepsi de Kıbrıslıydılar.

Gençleri de vardı, orta yaştan gençleri de…

Bir arkadaş “Dönsem de zaten orada yaşam zor” dedi.

Diğeri, “Hayat pahalı” dedi.

Bir diğeri de “Burada hem daha çok kazanıyorsun, hem de daha ucuza yaşıyorsun” dedi.

Konuşmak gelmedi içimden.

Yarın yazarım dedim.

Gelene kadar düşündüm.

Bir onları, bir beni…

Bir liseden ve yurtdışında yaşayan, bir de hiç dışarıya çıkmayıp orada yani Kıbrıs’ta kalan arkadaşları.

Gözlerini kapadığında nerede olursan ol fark etmez.

Bilemezsin zaten mezar taşının nerede olduğunu.

Başına hangi türden ağaç dikildiğini göremezsin.

Belki birkaç gülfidanı getirip ekerler, arada bir sularlar…

Belki de kalıcı olsun diye çınar ağacı.

Bazıları, “burası güzel eser, püfür püfürdür” der yaz günleri ölümü düşünürken.

Bazıları ise kuytu yakıştırmasında bulunur.

Kimisi de, “toprağım olsun da” der.

Oysa ben…

 Baf’a gittiğimde okulları görmeden dönmem.

Barakaydı oraları.

Yağmur yağdığında hocanın dediğini anlamayacak kadar gürültülüydü yağış.

Tahta masalar ve eh işte sandalyeler vardı…

Bir seferinde kâğıt yoktu, hocamız nereden bulmuşsa renkli kâğıtlar getirip, “idare edin” demişti.

Yokluğu ve yokluktan çıkan değerleri görmek için oradan başlarım gezime.

Sonra camiye giderim.

İbadete değil tabi.

Caminin hemen dibinde şehit olan Baflıların yattıkları yere.

Taşlarına bakarım.

Tek tek isimlerini okurum.

Ve “Onlar şanslı” derim, Baf’tan kopmadıkları için.

Okkalı zam yapıldı elektriğe…

Halk isyan etti…

Gençler ise, “dönmeyiz, hayat pahalı” dediler.

23 Kasım’da Baflılar toplanıyorlar.

Baf’tan çok uzakta hem de…

Bir zamanlar gitmenin dert, şimdiyse kader olduğu Lefkoşa’da.

Katılım çok olacak, dediler.

Ben de katılacağım oraya.

Özlem gidermek, Baf’a hasretimi azaltmak için…

Bu gösteriyor ki, bu kadar yıl özlemi bitirememiş…

Zam yapıldıkça gençlerin dönme şansları giderek azalır.

Oysa insan ölmek için bile dönmeli…

Ki bir daha gidemesin… 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.