1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. Sıradan olması gereken etkinlik…
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Sıradan olması gereken etkinlik…

A+A-

Yolun her iki yanında kalabalık vardı.

Kalabalıktan ses çıkmıyordu.

Yol boştu.

Yolun kenarında muhtemelen görevli veya korumalar duruyordu.

Ciddiydiler.

Birkaç kamera, birkaç fotoğraf makinesi taşıyan basın mensupları oradaydılar.

İş ciddi gibiydi.

Birileri gelecekti ama kim?

Derken halkta hareketlilik başladı.

Sesler yükseldi.

Ve motor gürültüsü sessizliği bozdu.

Gelen iki resmi arabaydı.

İki araba da siyah renkteydi…

Yaklaştılar.

Durdular.

Öndeki arabanın içinden biri çıktı.

Etrafa göz attı…

Gitti, arka kapıyı açtı.

Anastasiadis’ti arabadaki.

Çıktı, durdu, etrafa baktı.

Başını salladı, elini kaldırdı.

Biri yaklaştı, onunla tokalaştı, öpüştüler.

Bir sağ yanaktan bir sol yanaktan…

Sonra diğeri tokalaştı, öpüştü.

Bir sağ yanaktan bir sol yanaktan…

Derken diğerleri sırayla tokalaştılar, öpüştüler.

Bir sağ yanaktan bir sol yanaktan…

Basın kayıt yaptı.

Televizyon canlı verdi.

Konuşmalar Rumcaydı.

Ne dediğini anlayamadım ama kötü değildi söyledikleri.

Yolda bekleyen resmi kıyafetli Kıbrıs Polisinin arkasında, “Astinomia, Polis” yazıyordu.

Türkçe de yazması gerekiyordu aslında ama yoktu…

Birkaç dakika sonra halk tekrar hareketlendi.

Gürültüye birkaç motor sesi daha ilave oldu.

Sokağa üç araba birden gelmişti.

Öndeki siyah, ortadaki açık renkliydi.

Biri koştu.

Orta arabanın arka kapısını açtı.

Akıncı çıktı…

Durdu.

Etraf tanıdık var mı diye baktı.

O anda kimseyi tanımıyor gibiydi.

Ki tanıdık birileri yaklaştı.

Akıncı gülümsedi.

Sarıldılar, öpüştüler.

Bir sağ yanaktan bir sol yanaktan…

Birkaç kişi ile tokalaşıp öpüşürken Abastasiadis belirdi.

İkisi de güldü.

Sarıldılar, öpüştüler…

Bir sağ yanaktan bir sol yanaktan…

Kalabalık alkışladı.

Ekran başındaki bizler keyiflendik.

Tüylerimiz dikildi.

Neşelendik, “böyle olmalı” dedik.

İki lider içeri girdiler.

Faize Özdemirciler’in, “Rumca küstüm Türkçe kırıldım” tiyatrosunu birlikte izlediler.

Senaryo Kıbrıslı, oynayanlar Kıbrıslı, izleyenler Kıbrıslı…

Sonra…

İşte sonrası kötü bitti.

Bir taraf geldiği arabayla güneydeki evine döndü.

Diğeri geldiği arabayla kuzeydeki evine döndü.

Güneyle kuzey arasında kapılar var.

Kapılarda görevliler.

Gelene gidene kimlik soruluyor orada.

Ve iki ülkeymiş imajını yaratıyorlar.

1974 öncesi.

Hatta 1960’lı yıllarda…

Kuzey, güney yoktu…

Aynı sinema, aynı tiyatro, aynı iş yerleri, hatta aynı sokaklar vardı.

Böyle törenler olmazdı.

***

Güzel bir geceydi.

İyi bir etkinlikti ama bu etkinlik eskisi gibi sıradan olmalıydı.

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.