1. YAZARLAR

  2. Serhat İncirli

  3. Yalana ne gerek var ki!
Serhat İncirli

Serhat İncirli

Kıbrıs Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Yalana ne gerek var ki!

A+A-

İnsan hastalanınca, duyguları da hastalanır mı?
Ya da duygusallaşır mı?
Sıkıldım bu sıkıntılardan doğrusu!
Çok sıkıldım artık aynı konularda yazı da yazmaktan!
Kıbrıs sorunundan hele! İğreeeenç!
Oysa, sıcak bir odada, dinlenip kahve yudumlarken ya da iyi kalite bir whisky çekerken, Pablo Neruda okuyup, Pablo Neruda yazmak isterdim…
  
“… Çıkıp geliyor hayalin beni saran geceden/ Denize karıştırıyor inatçı yakınışını ırmak./ Terk edilmiş, gün batımındaki rıhtımlar gibi. / Ayrılık saati bu, ey terk edilmiş!”…
 
Çok sıkıldım günlük saçmalıklardan…
İntiharlardan!
Ölümlerden.
Soygunlardan.
Cinayetlerden…
En çok da yalanlardan – aldatmalardan…
  
“… Yağıyor yüreğime soğuk taç yaprakları.”
  
“… Yükselir senden şarkı kuşlarının kanatları.”
  
Heyt be; sözlere bak! Büyüksün Pablo Neruda!
  
Yükselir senden şarkı kuşlarının kanatları…
  
“… Ah, ten, benim tenim, sevip yitirdiğim kadın, / seni çağırıyorum yaslı saatte, sana adıyorum şarkımı…. / Ah kadın, bilmem nasıl erittin beni ruhumun toprağında, kollarının arasında! / Ne korkunç ve ne kısa oldu sana olan tutkum! Ne zorlu ve ne esrik, ne gergin ve ne aç. / Öpücükler mezarlığı, sönmedi hâlâ yangını mezarlarının
yanar hâlâ kuşların gagaladığı verimli dalların.  / Ey ısırılmış ağız, ey öpülmüş organlar, / ey aç dişler, ey sarmalanan bedenler…. Ayrılık saati bu. Ey terk edilmiş!”…
  
Adamın aşkına bakın siz!
Pablo Neruda okumak, yazmak…
Ya da Louis Aragon!

“…Bırakıp gittin beni bütün kapılarda.
Bütün çöllerde tek başıma kodun.
Şafakta arayıp öğle vakti yitirdiğim.
Vardığım hiç bir yerde değildin…”
  
İnsan, çevresine fazla dikkat etmez; günlük yaşamın rutinliği, teknolojiyle iğfal edilmiş yaşantımızın, kapitalizmle köleleştirilmiş ruhlarımızın ağırlığıyla ezilip gideriz; ölürüz…
  
Ve ansızın gelen bir telefonla; anlarız sevdiklerimizin değerini.
Meraklanırız…
Bilmem!
Çok sıkıldım Kıbrıs sorunundan da, ölümlerden, cinayetlerden, uyuşturuculardan, insan kaçakçılarından hele!
Çocukluğum geliyor aklıma…
Ve “insanlar çok daha iyiydi” o zamana getiriyor beni.
Sahi, elini öptüklerimizin sayısı da azalmıştı ya!
Ama doğru; insanlar daha iyiydi eskiden.
Ya da masallar eskidi; bizler yaşlandık.
Bu da bir şarkıdaydı sanırım…
İnsan hastalanınca duygusallaşıyormuş…
Bana tesir etmiyor bu durum.
Müthiş bir grip bastı vücudu.
Grip aşısı da yaptırmıştık üstelik.
Bozuldu dünya…
Grip aşısı tutmadı…
Bozuldu insanlar… Hepsi yalancı – çıkarcı oldu… Hayaller yıkıldı!
En iyisi Pablo Neruda okumak…
Kıbrıs sorunu mu? Eksik olsun!

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.