1. YAZARLAR

  2. Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

  3. Yitip giden topraktır…
Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Dr. Dolgun Dalgıçoğlu

Afrika Gazetesi
Yazarın Tüm Yazıları >

Yitip giden topraktır…

A+A-

-Ye da Kıbrıs badadezidir.

-Nerden bilin, Kıbrıs badadezidir?

-Görmen ama tadı güzeldir… Hem üstünde kırmızı toprak var.

-Gördüm ama toprakla Kıbrıs’ın alakası ne?

 -Kıbrıs’tan gelen badadezler aha da böyle kırmızı topraklı olur.

İstanbul’da, memleketten uzakta, ülkeden gelen her ne olursa… Yeter ki memleket koksun…

Fakat özlemi giderirken, gram dahi olsa yitip giden toprağı görünce, üzüldüm.

Yazık, dedim…

-Ne yazık, dedi.

-Toprak, dedim.

Askerdeyken görev yaptığım yer Pergama’ydı.

Patates merkeziydi…

Yer gök patatesti.

Toprağı bereketli.

Birden gözümde canlandı.

Bölük komutanım Gâvur Hüseyin’di…

Şimdi o bölüğü GKK’nden almışlar, TC askerine vermişler.

Bölge İngiliz üsleri ile sınır…

Ortada ne tel var, ne de bir taş.

Bizde asker beklerken karşı tarafta kimse yoktu.

Pile’nin üst başında bir de mevziimiz vardı.

Sivil kıyafetlerle İngiliz üslerinden geçip, oradaki birliğimizi teftişe giderdik.

Oradaki erler mis çiçekleri ekmişlerdi.

Mis gibiydi…

Sanırım Mayıs ayındaydık.

Pile’ye, haliyle de Larnaka’ya bakarak Baf’a bir daha gidebilecek miyim diye hep düşünürdüm

Üzülürdüm.

Aynı yerdeyiz.

Aynı topraklarda.

Ve hatta aynı havayı soluyoruz.

Ama atlasam ulaşabileceğim yerlere geçmek yasaktı.

Pergama’da mecburi askerlik görevini yaparken, bölgeye devriyeye çıkardık.

Tam badadez zamanıydı…

Üretimi, çalışanları birebir görür hayranlıkla izlerdim.

Çoğunu tanırdım.

Gördüklerinde çağırırlardı…

-Komutan…

-Evet.

Yaklaşırlar, birkaç kiloluk poşetlerde badadez verirlerdi.

Eve götürürdüm.

Üstündeki toprağa bakarak yazık derdim.

Tekrar toprağa atardım.

Ki toprak ait olduğu yerde kalsın.

Hikâye şu:

Aziz Nesin Çatalca’da arazi almış.

Oraya okul yaptıracaktı, ülkesi için beyin yetiştirecekti.

Nesin, araziyi gezip çıkarken, ayakkabılarının altını siler, arazinin toprağını araziye dökerdi.

-Neden, diye sormuşlar…

Doğal dengeyi bozmaya hakkımız yok, üstelik bu toprak buraya ait,  demişti.

Memlekettendir diyerek özlem gidermek amacıyla aldığım patateslerdeki toprağı görünce “yazık” dedim…

Memleket gram gram ülke dışına taşınıyor.

Ki dün ihracat haberini okudum.

Dolar bazında önceki yıl narenciye öndeydi…

Geçen yıl süt ürünleri öne geçti…

Sonra rakı ve hurda…

En sonra da kireçtaşı ile patates.

Patatesin ülkeye getirisi 1.252.020 Dolar…

Kireç taşını ise sadece 2.965.467 Dolar…

Patatesin kabuğundaki kırıntılara üzülmüştüm…

Dağlarımızın bir daha geri gelmemek üzere yerlerinden sökülüp gönderilmesine ise kahroldum.

Bu paraya değer mi?

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.