“Güvenlik için” dediler.

Simge olmuş Taksim meydanını işçilere yasakladılar.

İşçiler ise inatla, “orada olacağız” dediler.

Gerekli yasal girişimde bundular.

İzin çıkmadı.

İnat mıydı bu, yoksa hak mı?

İstanbul’da meydan dendi mi ilk akla gelendir Taksim Meydanıdır…

Coşku dendi mi Taksim…

Eğlence, Taksim, kültür, Taksim

Türkiye’nin bir özetidir orası.

Her tür insan dolaşır orada.

Yahudi’si oradadır, Ermeni’si, Rum’u ve Türkiye’nin her türlü insanı oradadır.

Giden bir daha gider…

Orayı benimser, “benim” der.

Tur atar.

Vücudun damarları gibidir, Taksim…

Gecenin geç, sabahın erken saatlerinde azalsa da günün her saatinde akış devam ediyor.

Bir yaşamdır orası.

Kaldı ki Taksim Meydanı’nın geçmişten gelen bir hatırası var.

Anmalı her yıl, orada katledilenler.

Karanfil koymalı, Kazancı yokuşuna.

Silahla ateş edilen otele bakıp, oyunu böyle oynamak isteyenlere lanet okumalı.

Tüm bunları alt alta koyduğumuzda Taksim Meydanı’nın işçilere yasak olmaması gerekir…

Halkın seçtiği hükümet, halka rağmen, meydana yasak koydu.

 Olaylara baktım gün boyu.

Sabahın erken saatlerinden, hatta bir gün öncesinden önlemler alınmıştı meydana dair.

Barikatlar, TOMA’lar, nöbetçiler, engeller…

Otobüs seferleri iptal edildi…

Meydana çıkan tüm yollar tutuldu…

İçinden çıkamadım.

Düşündüm, sordum, araştırdım…

Kimse bu yasağa benim gibi bir anlam veremedi…

Oysa yasak olmasaydı…

İşçiler sırayla kontrol edilip meydana alınsaydı…

Coşku, bilemedin 15.00’te bitecekti…

Meydan boşalacaktı…

Halk yani işçiler dağılıp, evlerine belki en yakın meyhaneye gidip günün değerlendirmesini yapacaktı…

Olmadı.

Yasakla başlayan gün, kovalamaca ile gün boyu devam etti.

Yazık, dedim.

Dayak yiyen işçiye, evinde huzuru kaçıp bölgeyi terk eden çocuklu anneye, yoldan geçemeyen yaşlı adama ve hastaneye gidemeyen hastaya çok yazık…

Ülkeme baktım sonra.

Gün boyu sıkıntı yaşadıktan sonra Lefkoşa’ya göz attım.

Ara bölgeye…

Kol kolaydılar…

İşçiler, aydınlar, emeğe değer verenler, oradaydılar.

Tam mutlu olup, kendi ülkemle gurur duyup, TC’deki işçilerin çektiklerinden sonra ufak da olsa bir teselli bulacaktım ki…

Aklıma geldi…

Neden ara bölgede?

Ülkenin her yeri bizim ise…

Bütün işçiler kardeş ise…

Neden kontrolünün yabancılarca yapıldığı ara bölgede yapıldı bu kutlama?

Dereboyunda başlayıp, Elefteria Meydanı’nda bitemez miydi?

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31