Zaman zaman Baf çarpışmalarını yazdım.

İçindeydim çünkü.

Hangi tarafa dönsem karşıma çıkıyor…

Korku, panik, telaş vardı…

Geleceğe dair beklentiler yoktu.

Karanlık odada hapsolmuş, kapıların açılacağını bekliyor gibiydik.

Ve açılacak kapının nereye çıkacağını kimse bilmiyordu.

Baflılar gecesinde Ramadan Lollo, “Yarın gel de o çarpışmaları konuşalım” dedi.

Ne konuşacaktı merak ettim.

9 Mart 1964 tarihi kıyamet günüydü.

O günleri gözümde canlandırdım…

Babamı…

Aşağı Baflıları…

Mutalloluları…

Minareye çarpıp yön değiştiren bazuka mermilerini…

Bulunduğumuz evin odasına düşen mermiyi…

Ve kaçışan sokak köpeklerini…

Bir kısım Türklerin Rumlar tarafından katledilmesi günüydü o gün.

Başlarının balta ile ezilmesi geliyor gözümün önüne.

Üstlerinde işkence imaretleri vardı.

Ve saçları, korkudan mı bilinmez, siyah, yanmış gibi ve dikilmişti.

9 Mart 1964 günü böyle bir tablo geliyor düşününce.

İrkilirim.

Bir daha o günü yaşamak istemez insan.

Kimin ne zaman ortadan kaybolacağı meçhuldü.

Sırf bu korkular yüzünden toplum göçebe oldu.

Bugün yalnızca Londra’da Kıbrıs’ta yaşayanlardan fazla Türk’ün olması tesadüf değildir…

Rumlar da aynı korkuları yaşamışlardı.

Onlar da göçebe olmuşlardı.

Onların da nüfusu buradan fazla olmalı.

Keşke orada birbirlerini vurmayan Kıbrıslılar bir araya gelip Kıbrıs Cumhuriyetini devam ettirebilselerdi…

Lollo, “Be Dolgun yarın gelesin da gonuşalım. O günü sana anlatayım” dediğinde meraklanmıştım.

Neyi konuşacaktı?

O günü bir daha kafamdan geçirdim.

Bandabuliya baskını vardı iki gün öncesi.

Benim bildiğim 500 Baflı Rum esir diye Türk mahallesine getirilmişti.

Sokaktan geçirilmişlerdi…

İnsanların gözlerinde bizim 9 Martta olduğu gibi korku vardı.

Paniktiler.

Etraflarında Türkler vardı.

Silahlıydılar.

O anda, “bu insanlara ne yapacaklar”, dedim.

 Bir anlam veremedim.

Birileri yanlış yapıyordu ama nasıl bir yanlış.

Sonra böyle büyük bir yanlışı kim nasıl yapabilirdi?

Bir sürü sorular geçti gitti.

Üstünden yıllarca zaman yaşadık.

Bugün o kötü günü yaşayanlar kendi yerlerinden uzaktalar…

Hasret çekiyorlar.

En fanatikleri bile Baf’a özlemlerini, söylemeseler bile akıllarının bir köşesinde yaşamaya devam ediyorlar.

Hiç olmasaydı…

Hiç yaşanmasaydı…

Lollo, “Be Dolgun” dedi, biraz durdu ve…

“Baf’taki katliamı kim yaptı, biz mi Rumlar mı”, diye sordu…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31