Birden karşıma geldi Cem Karaca…

“Bu son olsun bu son” dedi…

1972 yılı olmalıydı…

Çıktığında yer yerinden oynamıştı.

Kıbrıslılar ve bilhassa Baflılar bu şarkıyı nerede duysalar, durup dinlerler…

Eskiye giderler.

Cengiz Topel Sineması’na giderler, Papatya Sinemasını tekrar yaşarlar.

Baf’ın güneşini…

Güneşin batışını.

Sanki Baf için ayrı bir güneş yaratıldı, ona has bir batışı var, derler.

Başka bir şeydir Baf meselesi…

Cem Karaca karşıma gelip şarkısını okuma başlayınca…

O anda zamanım durdu.

Tıpkı yıllar önce Tom Jones karşıma gelip Delilah şarkısını söylemeye başladığı gibi oldum.

Durdum.

Dinledim

O söylerken yanımdakileri unuttum.

Durdum.

Öyle oldum Cem karşısında…

Buraya nokta…

Geçmiş geçmişte kaldı diyerek bugüne bakalım…

Yıllar önceydi…

KTHY batmamıştı.

Zor günler geçiriyordu…

Arkadaşlarla durumunu konuşurken, kuruluşunun, KKTC tanınmadığı için Ankara’da olduğunu öğrendim.

Şaşırdım.

Olur, mu, dedim.

Olurmuş.

Peki, batıyor bir şeyler yapalım deyince, ne yapabiliriz batıyor, demişlerdi.

Ve ben bir öneri getirmiştim…

Kuruluşunu Ankara’dan çekelim, Larnaka’ya yazalım, olsun bitsin.

Böylece direk uçuşlar başlar…

İki yönlü müşteriler olur…

Ayrıca bir adım daha Ankara’ya bağımlılıktan kurtulduğumuz gibi dünyaya da yaklaşmış oluruz.

Olur mu, dediler.

Aslında olurdu.

Olmalıydı.

Ama KKTC sınırları şartmış gibi düşünceler hakim iken, imkânsızlıklar daha fazlaymış.

O gün gördüm.

KTHY battıktan epey sonra Cyprus Airways de batmak üzere haberleri gelmeye başladı…

Ve nitekim dün bir haber gördüm…

Öneri Denktaş’tan…

Gelin yarı parayı verelim ortak olalım, dedi…

Bir ayağımız Timbu’da diğeri Larnaka’da olsun…

Şimdiden söyleyeyim ki karşıdan cevap gelmeyecek.

Kan kusup kızılcık şerbeti içerim, diyenler batar, ama yanaşmaz…

Keşke benim önerim yıllar önce duyulsaydı…

Keşke şirketimiz cumhuriyette kurulabilseydi…

Keşke…

Olmadı.

Bu arada Cem Karaca, “Bu son olsun, bu son” demeye devam ediyordu…

Keşke yapılan yanlışların sonunu bulabilseydik.

Ve ayrı ayrı çıkış yolu arayacağımıza…

Feneri tek elde tutup, çıkışı bulabilseydik…

Çünkü bu mağarada çıkış tek.

Ya beraber çıkarız, ya da o mağara bizim son mekânımız olur.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31