Sabahın ilk ışıklarıydı o anlar…

Şöyle bir tur attık önce.

Islık çalmadım ama sanki umursamaz gibi bir havayla bakarak geçtim oradan.

Sonra etrafta kimsenin olmadığını görünce anneme baktım.

Annem bana baktı,  “Hade be Dolgun, atla” dedi…

Kamyonun arkasına atladım…

Kamyon dediğim 1974 savaşından sonra Mandirga halkının topluca kuzeye götürüleceği BM’ye ait kamyonlardı.

Önde köylüleri taşıyacak baslar, arkada yük taşıyacak kamyonlar vardı…

Kamyondaydım.

Kamyonun ucu kuzeye doğruydu.

Gidecekti…

Ben de içinde olacaktım.

Kamyon kuzeye ben de kuzeye…

Hayatımın ilk ve son kamyon arkası gezisine başlamıştım.

Önceleri babamın arabasının arkasına oturup gezilere gittiğim çok olmuştu.

Egzoz kokusu ve virajlardaki o dönüşler perişan ediyordu…

Ama kamyon kasasında hiç yolculuk yapmamıştım.

İlk deneyimimdi.

Aklımda özgürlük vardı.

Sadece kurtulmak yatardı zihnimde.

Ölümdü korktuğum…

Pisipisine hem de.

Ölüm korkusu ile yaşamak ve bir yere kaçamamak zordu.

İşte o zorlardan kaçıyordum kamyonun kasasında.

Annem, babam, birçok arkadaşım geride kalacaktı.

Ama “Olsun” demiştim, “onların okulu yok, zamanları da bol”…

Öyle gelmiştim kuzeye, 1974 sonrası.

Ne mal, ne para, ne bırakılacak toprak önemli değildi.

İnsan önce yaşamalıydı…

Ve bizler yani savaştan sonra kuzeye kaçanlar, yaşama hakkını kaybetmemek için kaçmıştık.

Yıllar sonra eniştem ki Dr. İhsanın kardeşiydi, “özgürlük dediler geldik be Dolgun, oysa asıl esaret buradaymış” demişti.

Anlam verememiştim önce…

Eniştem istediği özgürlüğü göremeden gitti…

Bense daha sonraları anladım eniştemin bahsettiği özgürlüğün ne olduğunu…

Karşısında gazileri görünce coştu Sayın Eroğlu…

Ellerini havaya kaldırdı…

Ve 40 yılda çok şeyin değiştiğini ima ederek, “İnsanlarımız yerleşmiştir, kökleşmiştir, yeni ev yapmıştır, 1974’te ne kaybettiysem onu isterim dersen, sana derler ki çok geç kaldın” dedi…

İnsan nasıl da coşar karşısında kendi gibi düşünenleri görünce.

Eroğlu Kıbrıslırumlara kuzeyde ne bıraktınızsa bıraktınız. Artık üstüne bir bardak su için dedi.

Bu sözleri hemşerilerine söylerken unuttuğu bir şey vardı…

Güneyden kuzeye özgürlük diye kaçarak gelenler…

Bugün 1974 öncesinin farkındalar…

Ve onların da istekleri var 1974 öncesine dair…

Hem özgürlüklerini, hem de güneyde bıraktıkları her neleri varsa.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31