Kimyasal silah kullandılar…

1300 kişi öldü.

Mağaralara kaçanlar da öldüler, sığınaklara girenler de.

Evlerinde oturup kaderlerine razı olanlar da öldüler…

Mücadele için sokaklara çıkanlar da.

Ne yazık ki Ortadoğu’nun kaderinde bunlar var.

Büyük devletler uzaktan bakarak üzüldüklerini söylediler.

 Tedbir alma zamanı geldiğini belirtiler.

Hatta Obama kırmızıçizginin aşıldığını açıkladı.

Tartışmalar kimyasalı kimlerin kullandığı yönünde.

Bir taraf Esat derken, diğer taraf muhalefete yükleniyor.

O da mantıklı olabilir esasında.

Baktılar Esat düşmeyecek, bir yıl önce Obama’nın koyduğu kırmızıçizgi kimyasalı biz uygulayıp ABD’yi 

buraya çekelim, demiş de olabilirler.

Hepsi de senaryo...

Hepsi de petrolün paylaşımında, bölgenin kapışılmasında ortaya çıkan karışıklığın yaratığı durum.

Uzaktan liderler tartışadursunlar.

Olan orada bombaların altında yaşamak zorunda kalan masumlara oluyor.

Bizleri düşündüm o yığın, katledilenlerin cesetlerini görünce.

Kaçamadılar.

Belki bir gün önce çoluğu çocuğu toplayıp kaçsalardı kurtulacaklardı.

Masa altı gelirdi hep kurşunlar patladığında.

Bir çukura girip oturmak...

Kaçmak dağlara.

Veya bir ağcın kovuğuna yerleşmek…

Kuşlara özenirdim bombaların patladığı anlarda isteseler kaçabilirler diye.

Köpeklere ve kedilere üzülürdüm ne yapacaklarını bilmeden şaşkın şaşkın dolaşmalarını izlerken.

Damdan düşenin halini ancak damdan düşen anlıyorsa…

Ben de Ortadoğu cehenneminde yaşayanların halini anlıyorum.

 O günleri bir daha yaşamamak için toprağımızı terk ettik.

Kapalı, sıkışmış kaldığımız korku dolu anları tekrar oluşturmamak için bıraktık anılarımızı.

Komşular uzak oldular.

Arkadaşlar senede bir gün bile görüşemediler.

Ve birbirlerini her gün görenler o günde sonra bir daha görüşmediler.

Hepsi de kâbusa dönmemek içindi.

Geçen gün çok sevdiğim biri, “güneyde olduğumda hala korkuyorum” demişti…

Ben korkmuyorum demek istedim…

Ancak onun ve bizlerin yaşadıklarını bir daha düşündüm, söyleyemedim.

Korku beyinlerimize öyle bir işledi ki belki de birkaç nesil neden korktuğun bilmeden büyüyecek.

Bugün Ortadoğu’da mermi yetmedi.

Bomba, silah yetmedi.

Tank, top, uçak…

Yetmedi.

Coğrafya değişsin diye toptan ölümleri uygun gördüler.

Okudukça, duydukça o günler aklıma gelir.

Ve ölümden kaçan o insanları bir yerlere acelece sığınan o halkı aynı sıkıntıları yaşayan ben 

anlıyorum.

Çünkü damdan düşenin halini ancak damdan düşen anlıyor…

Ben de o yüzden Ortadoğu cehenneminde yaşayanların halini anlıyorum.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31