1974 yılında 200 bin civarında Kıbrıslı Rum göç etti güneye

Belki bir gün yeniden diyerek,Neleri varsa kuzeyde bırakarak

Niyetim kim ne kadar ne bıraktı yazmak değil

Elbette ki kuzeye kaçan Kıbrıslı Türklerde orada bir hayat bıraktı .

O hayatın içerisinde çok veya az

Ev

Araba

İş yeri de vardı

Asıl mesele giden gittiği yerde ne buldu

Bulduğunu ne kadar korudu ve nerden nereye geldi.

200 bin dedik

Dile kolay

Ortalama 120 bin Kıbrıslı Türk nüfusu düşünüldüğünde nerdeyse iki katı

Sadece Maraş’ta bulunan ganimet kimlere yetmezdi diyeceğim ama önemli olan hazıra konmaktan çok koruyabilmekse

Başta Sanayi Holding olmak üzere Rumlardan kalan kaç fabrika vardı ve değeri neydi

O dönemdeki değeri bu gün düşünüldüğünde neleri yok ettik YÜZLEŞELİM.

Bu sadece işin ekonomik boyutunun bir kısmı

Bu yerler birer birer batırılırken 

Oralarda çalışan binlerce insana ne oldu?

Nasıl hayata tutunabildiler?

Kaç kişi göç etmek zorunda kaldı?

Kaç kişi borcunu ödeyemedi diye hapse girdi veya ülkeden kaçtı?

Kaç kişi ailesini yuvasını kaybetti?

Daha daha nelerini kaybeden bu insanların ne olduğu ile ilgili ne bir gaile ne de vicdani yükümlülük hisseden var mı?

 Tüm bunları geçtim adalet nerde bu ülkede.

İŞSİZLİK her zaman oldu

Daha doğrusu partizanlığa bağlı işsizlik kaderimiz oldu

En uzun süre bu ülkede iktidar olan ve 1974’den sonra yeşeren farklı ve yeni bir yaşamın yaratıcısı UBP değimlidir?

Kötü olan ne varsa gelmiş geçmiş Türkiye hükümetlerinin dayatmalarına boyun eğerek ülkenin tüm çehresi değiştirilmedi mi?

YAVAŞ YAVAŞ önceleri sessizden sonrasında yüzümüze tükürere

Hayat pahalılıkları,10 yılda erken emeklilik,müşavirler ordusu ,gırla paralar ...

Özel sektör çalışanları her daim işsizliğin haksızlığın ayrıcalığında ikinci sınıf çalışan oldu bu memlekette.

Kaderi her zaman PATRONUN İKİ DUDAĞINDA şekillendi

“Emek en yüce değerdir” diyenler de gün gele hükümet olduklarında sendikayı özel sektöre sokamadılar

“Tek tip sosyal güvenlik “dendi ancak bunun özel sektör çalışanlarına ne kazandırdığı görülemedi.

Hatta hiç bir şey değişmedi diyemeyeceğim daha da kötü oldu her şey.

Ama gelinen noktada aynı seviyeye gelmese de kamu çalışanları da artık “lale devrinde değil”

Kimin yukarı kimin aşağı çıktığı da önemli değil !

Aslında hepimiz her zaman aynı gemideydik

Ancak gemide bazıları dantelli şemsiyeleri ile göz önündeyken bazılarının varlığı bile hissedilmedi

Ama

Aynı gemideydi herkes

Sağcısı solcusu , “milliyetçisi”  “haini” işvereni, işçisi, işsizi

Israrla görmezden geldik birbirimizi

Israrla duymaz olduk avaz avaz bağıran çığlıkları

Gözü yaşlı olmasa bile yüreği kan ağlayan insanları.

GÖRMEZDEN GELDİK BİRBİRİMİZİ

Artık böyle bir şansımızda yok çünkü gemi BATTI

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31