“20 bin kişiden fazlayız, Kıbrıs’ın kuzeyinde” dedi Karadenizliler Başkanı Karadenizli Büyükyılmaz…

“Çözüm olacağına inanmıyorum, KKTC’ye sahip çıkılmalıdır” dedi  bir de.

Ve noktayı koydu Karadenizli… “Bizler Karadenizli olmamızın yanında kendimizi Kuzey Kıbrıslı olarak hissediyoruz” .

***

Gecenin bir yarısında kabusla uyandığınızda  hala oradasınız sanıp tedirgin gözlerle etrafa bakmaya devam edersiniz…

Oysa ki sadece bir düştü gördüğünüz.

Düşler hep kâbus değildir.

Düşler bazen giden bir sevgili ile kavuşmaktır yeniden..

Düşler bazen gündüz hayatta başarılamayanların rüyalarda başarılmasıdır.

Düşler bazen sizi kahraman, bazen de damdan düşer gibi yapar.

Böyledir işte düş görmek.

-Baba nasılsın?

-İyiyim kızım sabahın bu saatinde hayırdır.Aramazdın pek…

-Hiç işte, sabah erken uyandım,sen de erken uyanıp bu saatlerde haberleri izlerken çay içiyorsundur diye düşünerek bir sesini duyayım dedim.

-Yoksa kötü bir rüya mı gördün?

-Evet baba.Sana kötü bir şey olmuştu.Seni kaybetmişiz, onun sıkıntısıyla uyandım,iyisin değil mi?

-Merak etme kızım.Ömrümü uzattın daha çok yaşarım.

Telefonu kapadıktan sonra bir elimde ahize diğer elimde çay bardağı olduğu halde uzaklara bakar gibi öylece daldım, gittim.

Evet ya, bir yılı geçti babamı yitireli.

Bahardı onu kaybedişim.

Fenerbahçe maçını izlemek için oturmuş maçın başlamasını beklerken o telefon gelmişti kötü haberi veren.

Paldır küldür uçaktan yer ayırtıp birkaç saat sonra Kıbrıs’a yolculuğa çıkmış oraya varmıştım…

Kabus gibiydi.

Uyansam da bitse diye sık sık içimden geçirip durmuştum yolculuk boyu.

Bu yazıyı yazdığım gün cumartesi, yani babalar gününün bir gün öncesi.

Babamın hayatta olması için her şeyimi vermeye hazırım şu ana  ama ne yazık ki bir daha telefon açıp babama ,“Akşam rüyamda seni gördüm, merak ettim iyi misin?” diye soramayacağım.

Ve yine babama telefon açıp ne babalar gününü ne de doğum gününü kutlayacağım…

Rüya dedim, kabusa girdim,hepsinin de yalan olduğunu anladım.

Dün babalar günüydü…çoğunuz babanıza koştunuz.

Ya hediyesini almışsınızdır sevindirmek,  yada birlikte bir öğle yemeği yemek içindi bütün uğraşınız.

Onu yitirenlerse bir burukluk yaşamışlardır içlerinden, “Keşke onu yitirmemiz gerçek değil  rüya olsaydı” diyerek…

”Keşke rüya bitip sabah uyandığımızda onu telefonla arayıp nasılsın diye  sorabilseydim” demişlerdir benim gibi…

***

“Bizler Karadenizli olmamızın yanında kendimizi Kuzey Kıbrıslı olarak hissediyoruz” dedi Karadenizlilerin Başkanı Karadenizli Büyükyılmaz ve devam etti konuşmasına…“Burada çözüm olacağına inanmıyorum, KKTC’ye sahip çıkalım…

Dedim ya…

Rüyalar bazen kabustur, sabah kan ter içerisinde uyanır gerçeklerle rahatlarsınız.

Bazen de iyi rüyadır gördüğünüz, uyandığınızda üzülürsünüz.

Bazıları ise uyanık olduklarını sandıkları gündüzleri bile rüya görürler…

Tıpkı kendini Kıbrıslı zanneden Karadenizliler gibi...

 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31