Baf’tan, daha doğrusu güneyden Omorfo’ya zorunlu göç edenler dolapların içinde çok sayıda ilaç bulmuşlardı.

Önceleri bir anlam verememişlerdi bu kadar ilaca.

Meğer bölge insanı zirai ilaçlardan, yerin basık olmasından ve başka nedenlerden ötürü hastaymış.

Şimdiki durumu bilmem…

Uzaktan bakınca cennet gibidir oysa orası.

İçine girince de öyle.

Her taraf bahçe…

Meyve ağaçları, bol su ve denize yakınlığı ile deniz havası.

Fakat yaşayanlar mutsuz.

Mutsuzluklarını işe bağlıyorlar.

“İş yok” diyorlar.

Devlet yatırım yapmıyor, bize bakmıyor diyenler az değildir.

Geçenlerde oradaydım.

Genelde giderim de geçenlerde biraz daha uzun kaldım.

Az kalan arkadaşlarıma ulaşmaya çalıştım.

İlk dönemlerde Kıbrıs’a her gelişimde arkadaşlarla görüşmekten eve uğrayamazdım.

Şimdi arkadaşlarım pek yok orada.

Ya kaçtılar, ya pek dolaşmıyorlar.

Akrabalar bile bölünmüşler.

Bir kısmı Mağusa, bir kısmı Girne bir kısmı Omorfo’da yaşar.

Her neyse.

Bu sefer gittiğimde ayaküstü sohbetlerim oldu tanıdıklarla.

Girdiğim birkaç dükkân sahibi kahve ısmarladı, oturduk içtik.

Bardakta soğuk su getirdiler.

İkram, sunuş, kahvelerin içilmesi…

Hatta tepsinin duruşu…

Bazen Kıbrıs olduğu gibi duruyor hissine kapılırım.

Bazen arkadaşlarla sohbet ederken uzansam tutacak kadar yakın hissederim kendimi eskiye.

Sanki hiç ayrılmamış gibiyim o anlardan.

Derken birileri araya girer…

Bir konu açar, günümüze dönerim.

-Ev aldım dedi kahve ısmarlayan dükkân sahibi.

-İyi dedim ve sordum: Nerede?

Gönyeli revaçtaymış Omorfo’da yaşayanlar arasında.

Omorfo Lefkoşa yolu üzerinde yola taşan Gönyeli evlerinin çoğunu Omorfo’da yaşayanlar almışlar.

Bir kısmı Lefkoşa, bir kısmı Girne’de ev yaptırmış.

İşler iyi değilmiş, devlet yatırım yapmıyormuş oraya.

Ve insanlar yatırımlarını devletin onlara yaptığı gibi başka yerlerde yapıyorlar.

Üzüldüm.

İlk dönemlerde yani KKTC kurulmadan önce tırlar vızır vızırdı.

Yeniydi hepsi de.

Tanıdıklarımın işleri başlarından aşkındı her an.

Kahve ısmarlayacak zamanları dahi yoktu.

Ki TC yönetimi KKTC’yi uygun gördü.

Sonrası malum…

Beslemeler diyecek kadar ileriye gittiler.

Bizse geriye.

Bugün Omorfo’nun mutsuz olması ülkenin acı bir gerçeği.

Bir an evvel çözüm olmalı.

Onu gördüm Omorfo’da.

Ki kim, nereye, ne yapacak bilsin.

Unutmadan, Maraş bütünlüklü çözümün parçası diyenler tıpkı zaman tahdidi koymak isteyenler gibi çözüm istemeyenlerdir.

Bu da bilhassa Omorfo halkı için karanlığın devamıdır.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5