Yakışır mı hiç KKTC’ye böyle Girne Limanı?

Turist geldiğinde ne deriz sonra…

Ya yollardaki çukurlara ne demeli?

Sürüp gider çarpıklıklara dikkat çekilmesi.

Hepsi de turisti düşünerek söylenir.

Hepsi de “kol kırılsa bile yen içinde kalsın” düşüncesinde.

Varsın kokoreçlerde mikrop kaynasın.

Varsın tavuklar, dönerler, Adana kebapları hastalık saçsın.

Denizler çöp, dağlar ormansız kalsın.

Hepsi olsun önemi yoktu ama…

Yeter ki turist görmesin.

Bütün derdimiz turist.

Bizim için hiç önemi yok.

Biz kanserden ölelim ama turist kardeşimize bir şey olmasın.

Böyledir yenidünyadaki düzen.

Her şey parayla ölçülüyor.

Ormanlar yanar, ciğerimiz biter, yetkili açıklar: “Bilmem ne kadar dolarlık zarar”…

Geçen Baflı arkadaşımla her zaman olduğu gibi Baf’ı konuştuk.

 Sık sık gider oraya.

Orada yeni arkadaşlıklar edinmiş.

Gel, git, evlere gitmeye başlamış.

“Bizde kal” diyenler bile varmış orada.

Ve her gittiğinde evini ziyarete edermiş.

Bir defasında Aşağı Baf’ta benim doğduğum eve gitmiş.

Evin karşısındaki evde oturanla tanışmış.

Orada oturan Ayguruş göçmeniymiş.

Ayguruş Girne’ye yakın.

Girneli sayılan, Baf’taki Türk evinde, Baflı arkadaşım, Ayguruş’a yakın Girne’de Kıbrıslırumun evinde oturuyor…

Birbirlerini çok iyi anlıyorlar aslında.

İkisi de damdan düşenler gibidir.

Bir defasında konu kapıların ilk açıldığı günlerden açıldı.

İlk ziyaretlerden…

Bıraktıkları evlerini görme telaşından.

İlk hafta Baf’ta Türk evinde oturan Ayguruşlu, evini görmeye gitmiş Ayguruş’a.

Ayguruş’taki evinin kapısını KKTC vatandaşı Trabzonlu açmış, “Ne geldin” demiş.

Bir görüp çıkacağım diyen Kıbrıslırum’a KKTC vatandaşı Trabzonlu izin vermemiş.

O can sıkıntısı ile oradan çıkan Kıbrıslı, bir müddet dolaşmış.

Uzaktan bakmış evine…

Kendi ektiği meyve ağaçlarını aramış gözleri…

Kokusunu içine çekmiş köyünün.

Dönerken duraklayıp kendi kendine mırıldanmış…

Kendi evime turist gibi bile gelemiyorum…

Çok acı çekmiş savaştan sonra da.

Oysa ne EOKA’cıydı ne de Kıbrıs’ın Yunanistan’a bağlanmasını istiyordu.

Sonra Baflı arkadaşıma, “sen” dedi ve sordu… -Evin nerede?

Arkadaşım “Evim Baf’ta ama 41 yıldır Girne’de turistim”…

Sözlerin hepsi de aynı yere çıkıyor aslında.

Güneyden kuzeye, kuzeyden güneye zorunlu göç edenlerin hepsi de turist.

Bir gün evlerine dönecekleri günü bekleyip duruyorlar.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31