“Ben 36 yaşında bir insanım ve kendimden utanıyorum”…

Bu söylem bir okurumuza ait…

Sizce bu arkadaşımız neden kendinden utanıyor olabilir?

Bana gönderilen mailin bu başlığını ilk okuduğum anda aklıma birçok şey geldi…

Mesela bu arkadaşımız birisine tecavüz etmiş olabilir…

Ya da dolandırıcılık yapmıştır…

Belki de büyük bir vurgunun altına imza atmıştır diye düşündüm…

Bir insan başka hangi sebepten dolayı kendinden utanır ki?

Hırsızlık, rüşvet, çocuk istismarı ve dahası…

Bunlarda utanılacak şeyler…

Tabii yapan kişide utanacak yüz kaldıysa…

Fakat yazının devamını okudukça insanın çıldırmaması elde değil…

Bu arkadaşımız üniversite mezunu ve şu anda işsiz durumda…

Evli ve iki çocuk babası…

Ancak evli olmasına rağmen başını sokacak bir evi dahi yok…

Neden mi?

Çünkü şu anda işsiz olduğu için bankalar ona kredi vermiyor…

Zaten arkadaşımız işlediği dönemde de kendine güvenip kredi almaya yanaşmamış…

Nedenini ise, “kredi aldığım anda sonumun hapishane olacağını biliyorum” diye özetliyor…

***

Babası o henüz 13 yaşındayken hayata gözlerini yummuş…

Annesi ise yıllarca özel sektörde çalışmış ve sigortalardan emekli olmuş…

Yani elde, avuçta hiçbir şey yok…

Şu anda kendisi annesinde, çocukları ve eşi ise kaynanasında kalıyormuş…

Çünkü onlara bakamıyormuş…

Duruma bakar mısınız?

İki çocuğundan ve çok sevdiği eşinden ayrı yaşıyormuş…

Bu nasıl bir adalet?

31 Aralık’ta bir kesim insanın evine 5 maaş birden girerken, bu insanların olmayan evlerini bırakınız, ceplerine tek kuruş dahi girmedi…

Böyle anormal bir sistem ancak bizim gibi “muz cumhuriyetinde” olabilir, başka bir yerde değil…

Peki, bu arkadaşımızın ya da eşinin eli iş tutmuyor mu?

Aksine her ikisi de evlendikleri dönemde çalışıyormuş ancak aldıkları para geçinmelerine bile zor yetişiyormuş…

Ama yinede “mutlu ve huzurluyduk” diyor bizim arkadaş…

Daha sonra eşi hamile kaldığını öğrenmiş ve bu güzel haberi bizim arkadaş ile paylaşmış…

Ne kadar güzel bir duygu değil mi?

Taa ki kadın hamile olduğunu patronuna söyleyene kadar!..

Ne mi oldu?

Tabi ki kadın işinden oldu ve tek maaş ile geçinmek zorunda kaldılar…

Arkadaşımız şimdiye kadar onlarca işte çalışmış…

Hamallık, taksicilik, muhasebecilik, tezgahtar, pazarlamacı ve daha aklınıza ne gelirse…

Üniversite diploması ile güneyde inşaat işinde bile çalışmış…

Ancak çalıştığı yerler ekonomik kriz nedeniyle işçi durdurma kararı alınca piyango hep bizim arkadaşa vurmuş…

“Onlarca kez kamu sınavlarına girdim ve başarılı oldum ancak kamunun kapısının önünden dahi geçemedim” diyor…

Bu arkadaşımız “yaşamak için ne yapmam lazım” diye bana soruyor?

“Bu durum beni kahrediyor, kendimden ve çocuklarımın yüzüne bakmaktan utanıyorum” diye isyan ediyor…

Bu arkadaşımıza hiç tasvip etmediğim bir şey önereceğim…

Sevgili dostum, git bir partiye üye ol ve çabalayarak o partinin delesi olmaya çalış…

Bunu başardığın gün ise, kurultay ve/veya seçim dönemini beklemeye başla ve o gün geldiğinde gereken adımı at…

Çünkü bu ülkede ahlakı, onuru ve şerefi ile çalışmak isteyene ekmek kalmadı!..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31