Baf’la ilgili güzel bir şiir yazdı Al Volkan.

Ali Vokan Baflıdır.

Ülkü Yurdu’nda futbol oynuyordu.

Hepimiz gibi mücahitti de.

Şiirini arkadaşlar Facebook’ta paylaştılar.

Ali Volkan’ın şiiri Baf kokuyor.

Mutallo’dan Ülkü Yurdu’na.

Aşağı Baf’tan Vikla’ya…

Baflıların şakalaşmalarından,  sinemaya gidişlerinden ve her şeylerinden…

O şiiri okuduğumda yalnız olmadığımı bir daha anladım.

Sanırdım ki Baf’a özlem, geçen bu kadar yıldan sonra, sönmeye yüz tutmuştu.

Sanırdım ki Baf’a dönüş isteği, bu kadar etkiden sonra, bitmişti.

Ali Volkan şiiri ile alıp götürdü tekrar o sokaklarına Baf’ın.

Ve yaşattı bir daha toprak kokulu, ful çiçekli, küçük ama her şeyin var olacağı kadar büyük Baf’ı.

Kıbrıslı olmaktır aynı zamanda Baflı olmak.

Kıbrıs’ı sevmek.

Kıbrıs’ı hissetmektir.

Kendimi Kıbrıslı hissediyorum demekle Kıbrıslı olunmuyor.

Kıbrıslı olmak için ağlayacaksın, geçmişi ve bugünü kıyaslarken.

Bölünmüşlük duygusunu aklına getirdiğinde bölenlere öfken bir kat artacak.

Sana seni kurtardık diyenlere doğduğun köyleri, kasabaları göstererek benim olanlar nerde diye sormaktır.

Kıbrıslı olamayıp Kıbrıslıdan daha Kıbrıslı hissediyorum diyenlere kızıyorum o yüzden.

Gelip elimizdeki anılarımızı çaldılar.

Gelip yaşayacağımız, yaşlanacağımız, öleceğimiz toprakları, paylaşmaya kalktılar.

Kıbrıslı olmak için taşına kadar özleyeceksin bu toprağı.

Öleceksin hatta uğruna.

Kolay değil kendi ülkende, kendi ülkene bu kadar özlem duymak.

Geçen yıllarda yaşana kaos bir dönem bıktırmış olabilirdi bizleri.

Hatta çoğumuz o yüzden kaçmıştık uzaklara.

Şimdi birçok arkadaşımız bulundukları diyarlardan dönmek istediklerini söylüyorlar.

Dönmek isteğidir Kıbrıslılık.

Dönüş için hazırlıklar başlamış özleyenlerde.

Dağına gidip denize bakmak istiyor çoğu.

Memleketlerinin bölünmesi canlarını sıksa da yaşadıkları yerlerde mutlu değiller.

Oraları hiçbir zaman onların olmadı çünkü.

Benim gibi mesela.

40 yıldır yaşadığım İstanbul bana yabancı ama 18 yılımı kazandığım Kıbrıs, benim içimde.

Hissetmektir Kıbrıslı olmak.

Kıbrıs’ın hüzünlerine ortak olmaktır Kıbrıslılık.

Ormanı yandığında içinin yanmasıdır.

Dereleri kuruduğunda boğazının kuruması...

Bir karıncasının ezilmesinde bile yaşamaktır hüznünü.

“Kıbrıslıdan daha fazla kendimi Kıbrıslı hissederim” demekle Kıbrıslı olunmadığını en iyi bilmektir Kıbrıslı olmak.

Ali Volkan’ın Baf kokan şiirini okuduğumda Kıbrıslılığımla bir daha gurur duydum.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31