Çok uzaklardan bir kıyı ararsınız akşamın alaca karanlığında.

Bir ışık…

Bir umut…

Ve her şeyin bittiğini düşünürsünüz.

Tam tükendiğinizden emin olmaya başlarsınız…

Ki görürsünüz onu.

O sizi bekler.

Dönersiniz arkanızı her şeye.

Bırakırsınız geride ne varsa…

Silersiniz.

Ona yönelirsiniz.

O kurtarıcınızdır, umuttur, gelecektir…

O her şeydir artık.

Yaklaştıkça görürsünüz gerçek ne…

Gözünüzde büyüttüğüz gittikçe küçülür.

Yaklaştıkça umutlar tükenir.

Meğer yanlış tarafmış orası.

Yaklaştıkça onun için geride bırakıp kaçtıklarınıza üzülürsünüz.

Üzüntünüz artar.

Dengeniz sarsılır...

Kendinize güveniniz biter.

Pişman olsanız da gerçek budur.

Böyledir okyanusta bir su tanesi kadar olan hayat…

Azdır, zayıftır.

Ve insan…

Göz açıp kapayıncaya kadardır her şeyi.

Biter.

“Of geçse de aydınlığa gitsem” dediğiniz günleri unutursunuz aydınlıkta olduğunuzu sandığınız zaman.

Çok kaybetmişsinizdir oraya giderken.

Dönüp baktığınızda karanlıkta olduğunuz günler gelir gözünüze.

Karanlıklar aydınlığınızmış.

Gözler görmez o zaman.

Gözler bilemez farkı, farklıları görmedikçe.

Orada yani geride kalanları düşlersiniz.

Özlersiniz de üstelik…

Bir ulaşsam, dersiniz, yeniden.

Bir de ah çekersiniz derinden.

Kaybettiklerinize bir daha ağlarsınız.

Onlarmış gerçek değerler.

Gerisi sahte.

Gerisi yalandır.

Bir çıkış ararsınız yeniden bulunduğunuz yeni karanlığınızdan.

Ah bir kurtulsam diye yanarsınız tekrardan.

Aydınlığı yeniden ararsınız…

Ancak bulamazsınız.

Ne çıkışı vardır bu yanlışa gidişin ne de bir dönüşü bunun.

İnsan bir girdi mi yanlışa girdiğini fark etmeli…

Fark edince dönmesini bilmeli.

Dönmezse kaybeder çünkü…

Hata hatayı getirir.

Kaos büyür.

Girdap gibidir…

İçte daha hızlı ve kısadır zaman…

Yaşlandıkça girdabın ortalarında bulur kendini.

Oysa ne de güzel dönerdi salına salına ilk günlerde girdabın halkaları…

İnat ederse girdabın geniş zamanında…

Yol biterken artık doğrular girmez kadrajına.

Böyledir ne yazık ki yaşam denilen fani.

Gerçeklerimizdir bu özetini yaptığım…

İçinde bulunduğumuz komediye bakın.

Ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Çok uzaklardan bir kıyı ararsınız akşamın alaca karanlığında.

Bir ışık…

Bir umut…

Ve her şeyin bittiğini düşündüğünüzde çıkar karşınıza.

Dönersiniz sırtınızı her şeyinize ona gidersiniz…

Onu kurtarıcınız sanırsınız.

Meğer o son yolculuğunuzdur.

 

Ondan kaçışı ararken okyanusta kaybolursunuz.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31