Hava aydınlıktı…

Yolda giderken sanki sol taraftan şimşek çaktı gibi geldi.

“Yansımadır” dedim, devam ettim.

Sonra bir daha çaktı.

Şimşekti bu.

Ancak bulut yoktu orada.

Size de oluyor mu acaba?

Hiç ummadığınız bir anda her hangi bir olay sizi başka yerlere götürür mü?

Bir parfüm mesela…

Yanınızdan geçenin boynundan burnunuza gelmiş içinize çektiniz.

O anda beyninizden bir anı geçer.

Ya bir sevgilidir bu yıllar öncesinden, ya da tatlı bir an.

Bazen de bir melodi gelir kulağınıza girer.

Tanıdıktır ama nereden dersiniz.

Sonra…

 Ne bileyim o melodiyi pirilli oynarken dinlemişsinizdir, yendiğiniz arkadaşınızı hatırlarsınız.

Hayataysa ve telefonunu biliyorsanız dönüp ararsınız.

Soldan şimşek çakar gibi geldi, yansıma zannettim, aldırmadım.

Bir daha çalınca baktım, gerçekmiş.

Bulut yoktu o anda.

Birden “fırtına kopacak” dedim.

Yanımdaki şaşırdı…

-Nereden biliyorsun, dedi.

Anlattım.

Babam…

1950’li yıllarıydı…

Baf Limanı’nın meşhur lokantası Pelikan’ı işletirmiş…

Bir sabah merdivenlerde oturmuş, denize bakıyormuş.

Dalmış.

Kendinden geçmiş...

Kim bilir neler geçiyormuş aklından.

Ki ufukta bulut olmadığı halde şimşek çaktığını görmüş.

Aynı anda limandan açılmaya hazırlanan üç tekne fark etmiş.

Koşmuş ve adamlara,” Nereye be arkadaşlar” demiş.

Biri Yunanistan, biri İtalyan diğeri de Kıbrıslı tekne sahipleriymiş.

Açılacaklarmış.

-Açılmayın, demiş babam, fırtına kopacak.

Kıbrıslı babamı tanıyormuş, iyi bir balıkçı olduğunu da biliyormuş.

-Tamam demiş ve çıkmış tekneden, evine gitmiş.

Diğer ikisi gülmüşler, yürüyüp gitmişler.

Birkaç saat geçmemiş, deniz patlamış.

Açılanlar hala Baf açıklarındaymışlar…

Babam onlara bakıp, “Dinlemediler” demiş.

Ertesi gün haber gelmiş…

İtalyan’ın teknesi kayalıklara çarparak batmış, ölen yokmuş…

Yunanistan teknesi de 24 saatten fazla uğraşmış, Leymosun limanına ancak sığınabilmiş.

Yıllar sonra babamla aynı yerde gezerken, aynı hava çıkmıştı.

O fırtınalı günü hatırladı…

Ve o anda anlattı.

Hava aydınlık ve bulutsuzdu.

Belli belirsiz bir şimşek gördüm.

“Fırtına kopacak” dedim.

Ve çok geçmedi koptu.

 İnsan farkına varmadan yaşadıklarını bir araya getirerek kendine yol açar.

Tecrübedir diğer adı…

Hepimizde birikimler yıllar geçtikçe artar.

Ve bir gün birikimlerini paylaşmak ister.

Paylaşan ışıktır…

Paylaşmayan ise körkütük karanlık…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31