Arkadaşlar fotoğraf paylaşıyorlar…

Bakıyorum…

Siyah beyaz…

Fotoğraf olarak güzel…

Hem siyahı var hem beyazı…

Hem gri hâkim hem beyazdan siyaha tüm tonları.

Eskiye götürüyor o fotoğraflar.

Sedat, Cengiz Topel’in orada duruyordu.

Ben göçmen evlerinden yukarıya çıkıyordum.

Güneş taş yakıyordu.

Gölge yoktu o yolda.

Gözler kısıktı.

Ter boldu.

Üzerimde bembeyaz gömlek ve pantolon vardı…

Elimde trampet iki de değnek…

Sedat yeni almış bir objektifi ile bana baktı.

Ben onu görmedim.

Fotoğrafımı çekti.

Daha doğrusu çekmiş.

Günler sonra dükkânının önünden geçerken.

-Al, dedi.

-Bu ne, dedim.

-Fotoğraf, dedi.

-Nasıl yani, diye sordum…

Para istemedi.

Objektifi denemek içinmiş.

Toprak gri idi…

Yüzümdeki gölgeler siyahtan az açık tonda…

Gölgeler ise dik olduğu için kısa ve siyah.

Şaşırdım.

Nasıl oluyor da o kadar uzaktan…

Zaman geçti.

O fotoğrafı da Sedat’ı da objektifini de unuttum.

Hatıralar arasında kendisine bir yer edinmişti fotoğraf.

Geçenlerde Omorfo’daydım.

Akıma geldi.

Eskilerden ne haber, dedim.

Kutuyu açtım.

Yüzlerce siyah beyaz vardı orada.

Bandoda arkadaşlarla…

Sahanın kenarında.

Futbol maçı oynanırken...

Okulda.

Voleybol maçında.

Lefkoşa’dan gelen Kız Lisesi takımı müsabakaya hazırlanırken.

Derede.

Tomson ortada avcu açık, avcunun içinde ben, biraz uzakta durmuşum benim avcumun içinde Karaderi…

Fotoğrafı çeken Arif…

Onlar da siyah beyazdı.

Dereden gelen yabani nane kokuş geldi burnuma.

Bir de kurbağaların vızıltısını duydum.

Su akıyordu o gün.

Şırıl şırıldı.

Tatil değildi.

O günü hatırladım.

“Gidelim” demişti arkadaşlar, gitmiştik.

Yürüyerek elbet.

Acelemiz yoktu.

Korkumuz da.

Mavrali’ydi orası.

Mavrali’de daha sonraları çarpışmalar olmuştu 1974’te.

Arkadaşlarımız ölmüştü orada.

Onların fotoğrafları da vardı arkadaşların paylaştığı fotoğraflar arasında.

Onun gibi daha çok siyah beyaz fotoğraflar gördüm geçmişe dair.

Savaştan önce çekilmiş, bir de savaş esnasında.

Hele Ulus’un paylaştığı bir tane var ki…

1963 yılından kalma…

Biz Mutallo’da başımıza düşen bazukalardan korkarken.

Diğer tarafta bizleri muhasara altına almış bazukalı Kıbrıslırum askerlerinin toprak siperler arkasından bize bakarken…

Siyah beyaz fotoğraflar hep geçmişe dairdir.

Ve yaşanmış, tecrübelerle doludur.

Yaşanmışlar bitmiyor oysa.

Bizde olduğu gibi…

Etkisi hala devam ediyor.

Ve onların çoğu siyah beyaz fotoğraflarda gizli…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31