Zeytin Üreticileri Birliği (ZEYBİR) Kıbrıs’ın kuzeyinde, Kıbrıs Zeytin Üreticileri Birliği (SEKEP) güneyinde kurulmuş zeytin üreticilerinin birliği…

40 yıldan sonra akıllarına geldi…

Ki Kıbrıs bir zeytin adası…

Zeytin dalı, yaprağı, meyvesi…

Üçü birden barış adına güvercinin ağzında resmedilirler…

Tütsülerde dumanı yükselir…

Toplantılarda, görüşmelerde, düğünlerde...

Kıbrıslı her ortamda elinde bohurdanlıkla gezer…

Zeytin dumanını herkesin yüzüne tutar…

Yüzüne tütsü tutulan, dumana eliyle yeller…

Rum’uyla, Türkü’yle, Maronit’iyle…

Hepsinin refleksi de aynıdır…

Sağ elinin avucunu kapatır, yüzüne hava sallarmış gibi yapar…

Bu bir kültürdür.

Ne Türkiye’de ne Yunanistan’da…

Ne Suriye’de, ne de Ürdün’de...

Yoktur…

Bize aittir zeytin…

Bize aittir zeytinin yağı ile soğuk algınlığını tedavi etmek…

Bize aittir garayağlı salatalar yemek.

Ve hatta garayağ ile kızartılmış zeytin, hellim, yumurta.

Böyle bir kültürün insanları 40 yıl sonra düşündüler.

Bize ait olanı canlandıralım, dediler.

Yola çıktılar.

Ve ara bölgede etkinlik düzenlediler.

Etkinliğe “Birlikte üretelim ve birlikte gelişelim” diye güzel mesajlarla başladılar.

“İsviçrelilerin çikolataya yüklediği değeri, Kıbrıslılar olarak biz de zeytinyağına yüklemeye karar verdik” dediler.

Oysa bir gün önceydi…

Beşparmak Dağlarının batı yakasında dolaşmıştım.

Tepelik, ormanlı yerleri geçmiştim.

Daracık asfalt yoldan lapta yönüne ilerlemiştim.

Orada kırık tank, bozuk uçak var, bakın demişlerdi, o tarafa yönelmiştim.

Bir yere geldim ki oradan iki tarafı da görülebiliyordum.

Bir taraftan TC dağlarının da görülebildiği Akdeniz...

Diğer tarafta Lefkoşa’yı da içine alan geniş vadi…

Adeta her taraf ayaklarımın altındaydı…

Aşağıya bakınca Girne tam oracıktaydı.

Güzelim Girne…

Zeytinlikleri ile ünlü Girne tam karşımdaydı…

Uzansam yeni yola dokunacak kadar yakındım.

Şöyle alıcı gözüyle baktım.

Bahçeler, makilik yerler, doğal alanlar…

En mühimi övünç kaynağımız zeytinlikler…

Yok olmaya gidiyorlardı…

Gördüm.

Ertesi gün oralara yerinde bakmaya gittim…

Dolaştım adı Zeytinlik köyü olan yerin etrafını…

Tek tek adımladım oraları…

Bir adamla bir kadın evlerinde oturmuşlardı…

Masalarında tava vardı…

Tavalarından garayağda kızartılmış yumurta, hellim ve zeytin...

Keyifliydiler…

Ama…

Bulundukları villa sitesi kesilmiş zeytin bahçesinin ortasındaydı…

ZEYBİR) Başkanı İrfan Çelik etkinlikte, “Kıbrıs’ı dünyanın zeytin adası yapmak için yola koyulduk” dedi.

Yazının sonunu siz getirin…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5

banner31