Türkiye’yi sarsan okul saldırısına ilişkin ortaya çıkan yeni detaylar, olayın perde arkasına dair dehşet verici bir tabloyu gözler önüne serdi. Soruşturma dosyasına yansıyan bilgilere göre, saldırının faili İsa Aras Mersinli’nin babası olan Polis Başmüfettişi Uğur Mersinli’nin, oğlunu olaydan hemen önceki pazartesi günü poligona götürerek atış yaptırdığı ifade edildi. Öte yandan saldırganın bilgisayarında, 11 Nisan tarihini taşıyan ve büyük bir eylem hazırlığına işaret ettiği belirtilen bir belgeye ulaşıldı. Yetkililerin incelemelerine göre, zanlının olaydan bir gece önce Discord üzerinden paylaştığı mesajlarda okulda saldırı düzenleme niyetini açık ifadelerle dile getirdiği belirlendi. Soruşturmayı derinleştiren bir diğer ayrıntı ise Telegram’da “PKK4” adıyla açıldığı tespit edilen bir grup oldu.
Katil İsa Aras Mersinli’nin, olaydan bir gece önce Discord üzerinden paylaştığı mesajlarda okulda katliam gerçekleştireceğini açıkça ifade ettiği belirlendi.
İşte o mesajlar:
"Kahretsin!
Bunu bugün yapabilirim.
Öğleden sonra 3 ya da o sıralarda.
5. sınıflar ve 6. sınıflar hazır olsa iyi olur.
Bugün tamamen tükendim. Kendi babam beni boğmaya ve öldürmeye çalıştı.
Evde yalnızım. Manifestomu aceleyle bitireceğim ve biraz uyuyacağım. Daha sonra bu dünyaya ne kadar tükendiğimi göstereceğim."
TELEGRAM’DA ‘PKK4’ ADLI GRUP KURMUŞLAR
Sanal medya platformu Telegram’da “PKK4” isimli bir grup açıldığı öğrenildi. Grupta yazışma ve paylaşıma rastlanmadı.
İÇE KAPANIK VE YALNIZ
Öğrenciler, katliamı gerçekleştiren 16 yaşındaki İsa Aras Mersinli’nin takıntılı bir çocuk olduğunu anlattı. Mersinli’nin kendisine karakter olarak benzeyen yalnızca bir arkadaşı olduğunu anlatan öğrenciler, katili “içine kapanık”, “kimseyle iletişim kurmayan”, “gergin tavırlı” olarak tanımladı. Öğretmenleri Mersinli’nin içine kapanık ve sosyal açıdan izole bir yapıya sahip olduğunu belirterek, şunları anlattı:
HEP YALNIZ
Düzenli olarak okula gelirdi ancak derslere katılımı oldukça düşüktü. Sürekli yazı yazar ve deftere karalama yapardı. Çocuklar ders dinlerken o dinlemezdi. Kafasını sıraya koyardı. Teneffüslerde kendi başına takılırdı, dolaşırdı. Kimseyle muhatap olmazdı. Parkta, bahçede çocuklarla birlikte olduğunu hiç görmedim. Doğal olmayan, farklı bir hali vardı. Rehabilitasyon merkezine gitmiş olabilir diye duyduk.
Hiçbir zaman kavga ettiğini görmedim. Disiplinlik bir olayını da duymadım. Öğretmenlere ya da arkadaşlarına karşı bir öfkesi yoktu. Ancak zaman zaman dikkat çeken davranışları da vardı. Bir kez omzuna ceketini atmıştı, eller yanda yürüyordu. Sanki kendini öyle göstermek istiyordu ama emin değilim.
‘OKUL AVCISI’
Öğrenciler, saldırganın “okul avcısı” şeklinde bir kelime kullandığını söylüyorlardı. İngilizce “okul avcısı” anlamında bir sözcük kullanıyormuş. Hiç arkadaşı olmazdı. Babayı görmüştük. Uzaktan bir görüşmemiz oldu. Çocuk üzerinde etkili değildi. Çocuk babanın üzerinde etkiliydi. Bu izlenimi edindik.”