2025 yılı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti için zorlayıcı olduğu kadar öğretici bir yıl olarak geride kaldı…
Ekonomik dalgalanmalar, bölgesel gelişmeler, siyasi tartışmalar ve günlük hayatın ağırlığı içinde geçen bir yıl…
Ama aynı zamanda, toplum olmanın ne demek olduğunu yeniden hatırladığımız bir yıl oldu...
Bu topraklarda yaşayan herkes, 2025’te farklı zorluklarla sınandı…
Kimi geçim derdiyle, kimi gelecek kaygısıyla, kimi de “Bu ülke nereye gidiyor?” sorusuyla…
Ancak bütün bu soruların arasında kaybolmayan bir gerçek vardı: Kıbrıs Türk halkı, ne olursa olsun ayakta kalmayı bilen güçlü bir toplumdur…
…
2025, yüksek sesli başarı hikâyelerinden çok, sessiz dayanışmaların yılı oldu...
Komşusuna destek olanlar, zor zamanda birbirine omuz verenler, işini en iyi şekilde yapmaya çalışan emekçiler, geleceğini bu ülkede kurmak için direnen gençler…
Belki manşetlerde çok yer almadılar ama bu ülkenin gerçek gücü hep onlar oldu…
Krizler gelip geçer; toplumsal bağlar ayakta kaldıkça bu ülke de ayakta kalır…
…
Zorluklar vardı ama umut da vardı…
Evet, hayat pahalıydı…
Evet, belirsizlikler yordu…
Evet, herkes daha iyisini hak ettiğini hissetti…
Ama 2025 bize şunu da gösterdi: Doğru adımlar atıldığında, kurumlar çalıştığında, emek ve akıl bir araya geldiğinde KKTC’nin potansiyeli hâlâ çok güçlü…
Bu ülkenin insanı üretkendir, uyum sağlayandır, vazgeçmeyendir…
…
2026’nın ilk günlerine ben şu temenni ile girmek istiyorum: 2026 yılı daha çok birbirimizi hatırlama yılı olsun…
2026’ya girerken en büyük dileğimiz; yalnızca ekonomik rakamların değil, insanların yüzünün güldüğü bir yıl olmasıdır…
Gençlerin “Gitmek mi kalmak mı?” sorusunu daha az sorduğu, emeklinin, çalışanın, esnafın yarınına daha güvenle baktığı, siyasetin toplumu birleştiren bir dil kullandığı bir yıl…
…
2026, büyük mucizelerin değil; küçük ama samimi iyileşmelerin yılı olmalı bence…
Bazen umut; dev projelerde değil, günlük hayatta hissedilen adalette, güven duygusunda ve birlikte olabilme hâlindedir…
Bu ülke biziz…
Unutmamak gerekir ki; KKTC yalnızca sınırlarıyla, kurumlarıyla ya da tartışmalarıyla değil, insanlarıyla vardır…
Bu ülke; sabah işe giden emekçidir, çocuğunu okula bırakan annedir, dükkânını açan esnaftır, geleceğini burada kurmak isteyen gençtir…
…
2026 yılı; daha çok dinlediğimiz, daha az kırdığımız, daha çok ürettiğimiz bir yıl olsun…
Ve her şeye rağmen, umudu birlikte büyüttüğümüz bir yıl…
Yeni yılın bu topraklara, bu insanlara, ortak hedeflerimizle ilerleyeceğimiz bir yıl olması temennisiyle…
Tüm herkesin yeni yılını kutluyorum…