Karakuş Öz yazdı...
BAYRAK , bir kumaş parçası değildir.
Bir halkın hafızasıdır. Bir annenin gözyaşıdır. Bir şehidin son nefesidir. Bir milletin BİZ HALA BURADAYIZ diye dünyaya attığı sessiz ama dimdik çığlıktır.Bugün bizim bayrağımıza dil uzatanlar şunu iyi bilmelidir ki, o BAYRAK , masa başında çizilmiş bir sembol değil, acının mücadelenin, yok sayılmanın içinden doğmuş bir onurdur.
Kıbrıs Türkü bu adada yıllarca korkuyla yaşadı. Evlerinden çıkarıldı, susturulmak istendi, yok sayıldı. Ama ne kimliğinden vazgeçti ne de gökyüzüne baktığında dalgalanan bayrağından. Çünkü o bayrak, sadece bir devletin değil, hayatta kalma iradesinin adıdır.
Bugün çıkıp da bizim bayrağımıza laf edenler, önce tarihin aynasına bakmalıdır.
Bu halkın hangi şartlarda direndiğini, hangi gecelerde çocuklarını korumak için nöbet tuttuğunu, hangi mezarların başında sessizce ağladığını öğrenmelidir. Bayrağa saldırmak, bir milleti provoke etmektir.
Çünkü bayrak dediğiniz şey, insanların kalbine asılıdır. Ve hiçbir halk, kalbine edilen hakareti unutmaz.
Biz kimsenin bayrağına hakaret etmeyiz. Çünkü biliriz ki bayraklar milletlerin namusudur. Ama aynı saygıyı da beklemek en doğal hakkımızdır. Kıbrıs Türkü artık susan, geri çekilen, korkan bir halk değildir. Bu halk, varlığını bedel ödeyerek korumuştur. Bazıları hâlâ bu halkı geçici sanıyor. Hâlâ bu bayrağın bir gün ineceğini düşünüyor.Oysa anlamadıkları şey şu,
Bayrak sadece direkte değil, dağın üzerinde değil bu halkın, yüreğinde yaşar ve yaşatılacak. Ve o yürek oldukça, o bayrak da sonsuza kadar dalgalanır.
Rum tarafında bazı çevrelerin sürekli nefret dili üretmesi, barışa değil düşmanlığa hizmet eder. Gerçek barış, birbirinin varlığını kabul etmekle başlar. Sen karşı tarafın kimliğini, devletini, bayrağını inkâr ederek değil eyyy komşu , saygı duyarak çözüm üretebilirsin.
Ama ne yazık ki bazıları hâlâ eski kibirle konuşuyor.Hâlâ tehdit ederek sonuç alabileceklerini sanıyorlar.O dönemler geride kaldı.Kıbrıs Türkü çok şey yaşadı.
Ama bir şeyi asla kaybetmedi:
Başını dik tutmayı.
Ve bayrağına sahip çıkmayı.
KARAKUŞ