Karakuş Öz yazdı...
Beş ton süt be . 5 ton… Kâğıt üzerinde sadece bir rakam gibi durabilir. Ama o süt, aslında bir gecede sağılan değil, aylarca verilen emeğin, yıllarca kurulan düzenin ve bir üreticinin ayakta kalma mücadelesinin sonucudur. Ve bugün o süt toprağa dökülüyorsa, mesele sadece ekonomik bir kayıp ile kalmayıp, derin bir sistem arızasının açık göstergesidir.
“Rum plakalı araçlar artık giremez” denilerek alınan karar, belki belli gerekçelere dayanıyordu. Ancak sahadaki etkisi, hesaplanandan çok daha ağır oldu. Çünkü üretim zinciri, bir halkası koparıldığında tamamen aksayan bir yapıdır. Süt üreticisi için lojistik, en az üretim kadar hayati bir unsurdur. Üretilen süt zamanında toplanmazsa, işlenmezse ve pazara ulaştırılmazsa, o süt bir değer olmaktan çıkar ve maalesef atığa dönüşür.
Bugün yaşanan tam olarak budur.
Bir çiftçi sabahın erken saatinde hayvanını sağarken, akşam o sütün döküleceğini düşünmez. Onun hesabı basittir be arkadaş. Üretmek, satmak ve geçimini sağlamak. Ancak sistem öyle bir noktaya gelir ki, üretici ne fiyatı belirleyebilir, ne nakliyeyi kontrol edebilir, ne de pazarı yönlendirebilir. İşte o noktada üretici yalnız kalır. Ve yalnız kalan üretici, çaresizliğin en ağır halini yaşar.
Beş ton sütün dökülmesi, aslında sadece bir günün hikâyesi değildir. Bu, biriken sorunların taşma noktasıdır. Girdi maliyetleri artmış, yem pahalanmış, enerji giderleri yükselmiş… Üretici zaten zor ayakta dururken, bir de lojistik engeller eklenince sistem tamamen kilitleniyor.
Alınan kararların masa başında mantıklı görünmesi, sahada aynı sonucu vereceği anlamına gelmez i. Bunu hep yaptınız, hep de sonucunu üretici, emekçi ödedi. Ekonomi, özellikle de tarım ve hayvancılık, hassas dengeler üzerine kurulur. Bir kapıyı kapattığınızda, o kapının arkasında sadece araçlar değil, bir sektörün nefes alıp verme imkânı da azalıyor.
“Rum plakalı araçlar giremez” kararı, sadece bir ulaşım meselesi değildir. Bu karar, üreticinin ürününü pazara ulaştırma yolunu kesmiştir. Alternatifler yeterince hızlı devreye alınmadığında ise sonuç kaçınılmaz olur: Ürün elde kalır, bozulur ve dökülür.
Ve en acı tarafı şudur ki, dökülen sadece süt değildir.
Emek dökülür.
Umut dökülür.
Gelecek dökülür.
O SÜTÜN TOPRAĞA DÖKÜLMESİ , ŞAHSEN BENİM İÇİMİ ERİTTİ. YAZIKLAR OLSUN!!!
KARAKUŞ
